هر گاه تتبع و تفحص در تمام جزئيات مشابه انجام شود آن استقراء تام خواهد بود و الا ناقص و مسلم است كه حكم مستخرج و مستنبط از استقراء تام ارزش زيادترى خواهد داشت تا محصول استقراء ناقص.

(از كشاف ص ١٢٢٩ و اساس الاقتباس ص ٣٣١).

اسْتِقْراض‌

- (اصطلاح فقهى) قرض خواستن رجوع به قرض شود.

اسْتِقْصاء

- (اصطلاح بلاغى) نهايت خواستن و طلب اقصى و دورترين آن را كردن و از اصطلاحات معانى بيان است و از انواع اطناب است كه گوينده به معانى كه مورد توجه او است بطور شايسته توجه كرده و كليه عوارض و لواحق آن را ايراد كند مانند «أَ يَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ ...» تا آخر آيه كه در اين آيه بنحو مستوفى خصوصيات و فوائد آن باغ را بيان كرده است.

(از كشاف ج ٢ ص ١٢٣٣).

اسْتِكْمال‌

- (اصطلاح فلسفى) استكمال يعنى حركت بطرف كمال و طلب كمال كردن. حركت تدريجى اشياء را بطرف كمال كه مستلزم و لازمه خروج از قوت بفعل است استكمال ميگويند و بطور كلى تمام موجودات (غير از مجردات) در نظام وجود از مرتبت نازله هيولى شروع و بحركت تدريجى مداوم از قوت بفعل و از نقص بكمال ميگرايند و از قوت محض بر حسب مراتب شدت و ضعف كيفيت استعدادى خود بحركت كيفى و كمى و اينى و وضعى و بقول صدرا حركت جوهرى بطرف كمال مطلوب در جريان و سيلان‌اند.

اسْتِلامُ الْحَجَرِ

- اين اصطلاح فقهى است و يكى از اصطلاحاتى است كه در مبحث مناسك حج بكار برده ميشود و آن دست ماليدن به حجر الاسود باشد در ضمن مناسك حج در وقت و موقع خاص رجوع به (شرح لمعه ج ١ ص ١٥٨) شود.

اسْتِمْرار قَبْض‌

- (اصطلاح فقهى) رجوع به قبض شود.

اسْتِمْناء

- (اصطلاح فقهى) طلب منى و خروج منى باشد بنحوى از انحا و آن حرام است و حكمش تعزير است (شرح لمعه ج ٢ ص ٢٢١).

اسْتِنْجاء

- (اصطلاح فقهى) طلب پاكى كردن و پاكى خواستن است و آن عبارت از طهارت و پاك كردن موضع مخصوص بول و غايط است بوسيله آب يا سنگ و كلوخ بدين طريق كه پس از فراغت از بول و غائط و استبراء لازم مواضع مخصوص را با آب بايد شست البته محل غايط و جزء آن را با سنگ و كلوخ هم ميتوان پاك كرد لكن در مورد بول شستن با آب لازم است اين عمل را استنجاء و استنقاء گويند و موقعى كه عين نجاست بر طرف شد پاك است و طهارت خبثيه حاصل شده است رجوع شود به (شرح لمعه ص ٢٢- الفقه ص ٣٨- عروة ص ٥٩- دستور ج ١ ص ٨٦).