آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ١٠٣ - فصل ١٢ نماز و دعا و گفتار نيك در زمان وداع با زن و فرزند

من كان منّي بسبيل، الشّاهد منهم و الغائب. اللّهمّ احفظنا بحفظ الإيمان و احفظ علينا. اللّهمّ اجمعنا في رحمتك و لا تسلبنا فضلك؛ إنّا إليك راغبون. اللّهمّ إنّا نعوذ بك من وعثاء السّفر و كآبة المنقلب و سوء المنظر في الأهل و المال و الولد في الدّنيا و الآخرة.

اللّهمّ إنّي أتوجّه إليك هذا التّوجّه طلبا لمرضاتك و تقرّبا إليك. اللّهمّ فبلّغني ما أؤمّله و أرجوه فيك و في أوليائك؛ يا أرحم الرّاحمين.»

«پروردگارا، امروز خود و خانواده و ثروت و فرزندانم و هر كس را كه به من بستگى دارد، از حاضران و غايبان، به وديعه به تو مى‌سپارم.

خداوندا، ما را به نگه‌دارى ايمانمان مراقبت فرماى و آن را براى ما حفظ گردان. خدايا، ما را در رحمت و احسان خويش فراهم آر و فضلت را از ما مگير كه ما همگى آرزومند توييم.

پروردگارا، از مشقّت راه و اندوه بازگشت و ديد بد نسبت به خانواده و ثروت و فرزند، در دنيا و عقبى، به تو پناه مى‌بريم. بار الاها، همه‌ى اميد و توجّهم را به تو دوخته‌ام تا بتوانم وسيله‌ى خشنودى تو را فراهم سازم و به تو نزديك گردم. پروردگارا، مرا به آرزوها و اميدهايى كه به تو و اوليايت دارم، برسان؛ اى مهربان‌ترين مهربانان.» نيز اگر مايل بودى، چنين بگو:

اللّهمّ خرجت في وجهي هذا بلا ثقة منّي لغيرك و لا رجاء يأوي بي إلّا إليك و لا قوّة أتّكل عليها و لا حيلة ألجأ إليها إلّا طلب رضاك و ابتغاء رحمتك و تعرّضا لثوابك و سكونا إلى حسن عائدتك و أنت أعلم بما سبق لي في علمك في وجهي ممّا أحبّ و أكره. اللّهمّ فاصرف عنّي مقادير كلّ بلاء و مقضيّ كلّ لأواء و ابسط عليّ كنفا من رحمتك و لطفا من عفوك و حرزا من عفوك و سعة من رزقك و تماما من نعمتك و جماعا من معافاتك و وفّق لي فيه- يا ربّ- جميع‌