آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٨٧ - فصل ١٣ مؤمن اگر با اخلاص باشد، خداوند هيبتى به او مىدهد كه همه از او بترسند
فصل ١٣: مؤمن اگر با اخلاص باشد، خداوند هيبتى به او مىدهد كه همه از او بترسند
ما به سند خود از برقى، در كتاب «محاسن»، از صفوان جمّال، روايت مىكنيم كه گفت: امام صادق ٧ فرمود:
«در برابر مؤمن، همه چيز كرنش مىكنند و تمام اشيا از او مىترسند.» آن گاه فرمود:
«هر گاه (مؤمن) اخلاص ورزد، پروردگار همه چيز را از او مىترساند؛ تا جايى كه حشرات و ددان زمين و پرندگان آسمان و ماهيان دريا نيز بيم داشته باشند.» از همين دست، كشّى در كتاب «رجال» خود عبارتى دارد كه آن را سالها قبل در كتاب «الكرامات» نوشته بوديم؛ ولى الفاظ آن را اكنون به خاطر نداريم و در اين جا معنايش را ذكر مىكنيم: يكى از برگزيدگان شيعيان سرور ما، امير المؤمنين ٧، سر به سجده نهاده بود. مار بزرگى آمد و به گلويش پيچيد. وى از حال سجود دست نكشيد تا اين كه بدون هيچ چارهجويى، بلكه به فضل و رحمت الهى، آن مار بزرگ از گردنش جدا گرديد.
نيز از اين جمله ماجرايى است كه از على زاهد، فرزند حسن بن حسن [مثنّى]، فرزند امام حسن مجتبى ٧، نقل شده است. او به نماز ايستاده بود.
ناگاه مارى اژدها آسا از بلندى كوه سرازير شد. آمد و به لباسش چسبيد و از گريبان پيراهنش داخل شد و از پايين لباسش بيرون رفت و او از حال نماز و توجّه خاص به خالق بىنياز- كه زندگىاش به دست قدرت اوست- اندكى