آداب سفر در فرهنگ نیایش (ترجمه الأمان) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٦٦ - فصل ٣ آياتى از قرآن كه خواندنش موجب نجات در كشتى است و آنها را ذكر مىكنيم تا مؤمنان از آن پيروى كنند

فصل ٣: آياتى از قرآن كه خواندنش موجب نجات در كشتى است و آن‌ها را ذكر مى‌كنيم تا مؤمنان از آن پيروى كنند

در جلد هفتم از «معجم البلدان»[١]، تأليف ياقوت حموى، در شرح حال محمّد بن سائب كلبى چنين ديدم:

هشام، از قول پدرش، محمّد بن سائب، گفت: روزى در حيره بودم. مردى خودش را به من رساند و گفت: تو كلبى هستى؟ گفتم: آرى.

گفت: همان مفسّر قرآن؟ گفتم: آرى. گفت: معناى اين آيه را برايم بگو:

وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً.[٢] (هنگامى كه قرآن بخوانى، ما ميان تو و آنان كه به آخرت باور ندارند، پرده آويزيم.) كدام آيات بود كه وقتى پيامبر اكرم ٦ مى‌خواند، از دشمن جنّى و انسى‌اش مخفى مى‌ماند؟ گفتم: نمى‌دانم. گفت: قرآن را تفسير مى‌كنى؛ در حالى كه اين را نمى‌دانى؟! گفتم: به من ياد بده. گفت: از هر يك از سوره‌هاى كهف و جاثيه و نحل، يك آيه. گفتم: در اين سوره‌ها آيات زيادى است! گفت: [مقصودم‌] اين فرموده‌ى خداى بزرگ [است‌]:

[١] مقصود معجم الأدباء است؛ ولى در چاپ ٢٠ جلدى مارگليوث، نام محمّد بن سائب يافت نشد.( ويراستار)

[٢] إسراء( ١٧): ٤٦.