(مسأله ١٧٥٧) اجيرشدن در عباداتى كه نيابت از مرده وزنده در آن مشروع است جايز است، ولى نيابت در نماز وروزه از زنده‌ها جايز نيست، اما از مرده‌ها مانعى ندارد. اجيرشدن براى آموختن مسائل حلال وحرام و واجبات مانند نماز وروزه ومانند اينها كه مورد نياز است جايز است، اگرچه احتياط ترك آن است، ولى اگر مورد ابتلا نباشد، اشكالى ندارد.

گرفتن اجرت بر غسل دادن و كفن كردن و دفن مردگان جايز نيست، البته گرفتن اجرت بر كندن قبرى كه داراى خصوصيتى از قبيل درازا، پهنا و گودى خاص باشد مانعى ندارد، ولى گرفتن اجرت بركندن قبر به اندازه لازم جايز نيست واجيرشدن هم بر آن صحيح نيست.

(مسأله ١٧٥٨) اگر ريشه‌هاى زراعت در زمينى كه براى زراعت اجاره شده، باقى بماند ورشد كند، چنان‌چه مالك از آنها اعراض كرده هر كس به آن سبقت بجويد مال اوست، چه مالك زمين باشد چه غيراو، البته واردشدن در زمين جز با اجازه مالك جايز نيست، ولى اگر مالك اعراض نكرده باشد مال اواست.

(مسأله ١٧٥٩) اگر شخصى براى ذبح حيوانى اجير شود و حيوان را به صورت غير شرعى ذبح كندوحرام شود ضامن است، همچنين است اگر مجّانى وبصورت غير شرعى ذبح كند وحرام گردد.

(مسأله ١٧٦٠) اگر شخصى را براى دوختن لباس معيّنى مثلًا اجير كند وشرط نكند كه خودش انجام دهد، ديگرى مى‌تواند از جانب اجير آن را به طور مجّانى انجام دهد و در اين صورت اجير مستحق اجرت است نه كسى كه كار را انجام داده است. ولى اگر ديگرى بدون قصد نيابت لباس را بدوزد، اجاره باطل است، در صورتى كه مدت تعيين شده براى اجير جهت دوختن لباس نگذشته باشد وگرنه خياربراى مستأجر ثابت است. اين در صورتى است كه دوختن لباس از سوى غير اجير، به دستور مستأجريا به اجيرشدن او بار دوّم نباشد كه در آن صورت، ظاهراً اجير مستحق اجرت است، امّا دوزنده برمالك اجرت المثل را مستحق است اگر به دستور او دوخته باشد، ولى اگر دوباره او را اجير كرده باشدتا لباس را بدوزد، بنابراظهر اجاره صحيح است واجير استحقاق اجرت را دارد. امّا اگر بدون دستورواجازه مالك دوخته باشد مستحق چيزى از مالك نمى‌شود؛ اگرچه اعتقاد داشته باشد كه مالك او را به اين كار دستور داده است.