رساله توضيح المسائل - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ١١٤ - ٢- زمين

نفوذ كرده باشد، درون آنها نيز پاك مى‌شود.

(مسأله ٤٧٠) طلاجاتى را كه كافر كتابى مى‌سازد پاك است اگرچه با دست مرطوب اهل كتاب ملاقات كرده باشد. اگر كافر مشرك يا ملحد باشند و بدانند كه طلاجات با بدن مرطوب آنها ملاقات نموده است، بنابر احتياط نجس است كه با شستن ظاهر طلاها پاك مى‌شود و چنان‌چه بعد از مدتى شك كند كه باطن طلاجات كه على الاحتياط نجس است، ظاهر شده يا نه، شستن آن واجب نيست.

(مسأله ٤٧١) روغن يا مايعات نجس شده، چنان‌چه با آب كر وگرم مخلوط شوند پاك نمى‌شود، بلكه تطهير آنها به استهلاك و از بين رفتن است.

(مسأله ٤٧٢) اگر همه تنور نجس شود، چنان‌چه يك بار با آفتابه به تمام اطراف آن آب بريزند پاك مى‌شود و غساله‌اى متنجّس كه عين نجاست در آن نباشد، اگرچه با آب قليل شسته شود پاك است.

٢- زمين‌

كف پا و ته كفشى كه در اثر راه رفتن يا پاگذاشتن نجس شده بواسطه راه رفتن يا ماليدن به زمين، به شرط برطرف شدن عين نجاست پاك مى‌شود و چنان‌چه عين نجاست قبلًا برطرف شده باشد، مسماى راه رفتن يا ماليدن كفايت مى‌كند وبنابراقوى شرط است كه نجاست از طريق راه رفتن يا پاگذاشتن حاصل شود و چنان‌چه از راه ديگرى حاصل شود، زمين پاك كننده نيست.

(مسأله ٤٧٣) مراد از زمين، خاك، ماسه، سنگ، آجر، گچ و آهك است و بنابر اقوى بايد آنها پاك وخشك باشد.

(مسأله ٤٧٤) پشت پا و زانوها و دست‌ها- اگر راه رفتن با آنها باشد- وته پاى مصنوعى واطراف كف پا به كف پا ملحق نمى‌شود.

(مسأله ٤٧٥) اگر در طهارت زمين شك كند، بنا را بر طهارت بگذارد مگر آن‌كه حالت سابقش نجاست باشد و اگر شك كند كه نجاست پا از راه رفتن يا پاگذاشتن بر زمين نجس شده يا از راه ديگر، در تطهير آن به ماليدن يا راه رفتن بر زمين اكتفا نكند، بلكه بايد آن را با آب تطهير نمايد.