است، حكم مى‌شود كه تذكيه شده است، اما چنان‌چه بداند كه مسلمان آن را بدون تحقيق از كافر گرفته، حكم به عدم تذكيه مى‌شود. امّا آنچه از مجهول الاسلام گرفته مى‌شود، چنان‌چه در شهرهايى باشد كه مسلمانان اكثريت دارند، به منزله آن است كه از دست مسلمان گرفته شده است، ولى اگر گوشت يا پوست در دست مسلمان باشد و نداندكه آن را براى خوردن يا ساختن كفش بكار مى‌برد يا براى مصرف‌حيوان و ساختن ظرف براى حمل زباله، حكم به حلال بودن آن نمى‌شود.

(مسأله ٢٩٣٠) آنچه از دست كافر گرفته مى‌شود، مثل پوست يا گوشت و چربى، در حكم غير مذكّى است، و بنابر اقرب ادعايش در مورد تذكيه حيوان پذيرفته نمى‌شود، البته اگر بداند كه در دست مسلمان بوده وطورى در آن تصرف مى‌كرده كه با تذكيه سازگار باشد در حكم مذكى است. امّا روغن ماهى كه ازبلاد كفار آورده مى‌شود، اگر از كافر بخرد و در تذكيه آن شك كند، خوردن آن بدون ضرورت جايزنيست و اگر تذكيه ماهى را يقين كند، ولى نداند كه ماهى پولك دار است يا نه، بنابراظهر خوردن روغن آن جايز است و اگر آن را از مسلمان بخرد و بداند كه مسلمان آن را بدون تحقيق از كافر گرفته است، خوردنش نيز جايز است.

(مسأله ٢٩٣١) در مورد مسلمانى كه تصرف او نشانه بر تذكيه مى‌باشد، فرقى نيست بين مؤمن ومخالف وبين كسى كه معتقد است ميته با دباغى پاك مى‌شود وغير او يا كسى كه شرايط معتبر درتذكيه را قبول دارد وكسى كه قبول ندارد.

(مسأله ٢٩٣٢) پوستى را كه از كشورهاى اسلامى مى‌آورند يا در آن جا ساخته شده يا بر زمين مسلمان‌ها افتاده وآثار استعمال در آن‌ها موجود باشد، در حكم مذكّى است و نياز به جستجو ندارد و گوشت‌هايى نيز كه از كشورهاى اسلامى وارد مى‌شوند در حكم پوست است.

(مسأله ٢٩٣٣) براى ذبح ونحر آدابى ذكر شده است. در ذبح گوسفند مستحب است كه دو دست ويك پايش را ببندد و پشم يا مويش را بگيرد تا سرد شود. و در ذبح گاو مستحب است كه چهار دست وپايش را ببندد ودم او را رها كند. و در شتر اگر نشسته نحر مى‌كند، مستحب است كه دست‌هايش را از پايين تا زير بغل ببندد و پاهايش را رها كند، امّا اگر ايستاده نحر كند، سزاوار است كه دست چپش بسته باشد. و در پرنده مستحب است كه بعد از ذبح رها شود، و مستحب است كه تيغ را تيز كند و سريع ببرد و به حيوان تيغ را نشان ندهد و حيوان را از جايى به جايى ديگر حركت‌