رساله توضيح المسائل - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٢٤١ - نيت

لازم نيست مگر آن‌كه بخواهد آن را مانند قضا تعيين نمايد.

(مسأله ٩٩٣) اگر كسى بخواهد قضاى روزه فرد ديگرى را بگيرد، بايد قصد نيابت كند همانطورى كه در نماز گذشت.

(مسأله ٩٩٤) دانستن مبطلات روزه به تفصيل لازم نيست و اگر بطور اجمال قصد اجتناب ازمفطرات كند كافى است.

(مسأله ٩٩٥) در ماه رمضان اگر فرد فعلًا، مكلف به روزه ماه رمضان باشد روزه غير آن، واقع نمى‌شود، ولى اگر فعلًا مكلف به روزه ماه رمضان نباشد مانند مسافر چنان‌چه نذر كند كه در سفر روزه بگيرد بنابر اقرب روزه‌اش صحيح است. بنابراين چنان‌چه وظيفه مكلف گرفتن روزه ماه رمضان باشدولى عمداً قصد روزه ديگرى بكند آن روزه باطل مى‌شود، مگر آن‌كه جاهل يا فراموش كرده باشد كه در اين صورت آن روزه مجزى از ماه رمضان است.

(مسأله ٩٩٦) قصد اجمالى در روزه ماه رمضان كافى است و اگر قصد روزه مشروع كند وآن روز ازماه رمضان باشد، مجزى است. اگر نيت روزه خود را به مشروع مقيد نكند مجزى نيست، همچنين روزه‌هاى ديگر مانند روزه نذرى وكفاره وقضا كه اگر معين نكند از آن روزه مجزى نيست. چنان‌چه قصدمافى الذمه كند و يكى از آنها بر ذمّه او باشد اين قصد كفايت خواهد كرد و هرگاه بخواهد روزه مستحبى بگيرد در صورتى كه روزه واجب ندارد، بگويد: «فردا را روزه مى‌گيرم قربتاً الى اللَّه» كافى است.

(مسأله ٩٩٧) وقت نيت روزه ماه رمضان ونذرى كه در روز معين واجب شده تا طلوع فجر است وتأخير آن از فجر صادق جايز نيست، امّا ساير روزه‌هاى واجب مكلف تا زوال، فرصت دارد نيت كند و تأخير آن از زوال جايز نيست، بلكه واجب است كه نيت قبل از زوال باشد. نيت در روزه‌هاى مستحبى تا وقتى كه مقدارى از روز باقى باشد كه بتواند تجديد نيت كند، ادامه دارد، همه اينها درصورتى صحيح است كه مفطرى را انجام ندهد.

(مسأله ٩٩٨) انسان مى‌تواند شب اول ماه رمضان نيت همه ماه را بنمايد و روزه كفاره ومانند آن نيزظاهراً چنين است. مقصود از نيت اين است كه مكلف انگيزه الهى داشته باشد، بنحوى كه اگر خواب نرود يا غافل نشود اين انگيزه الهى او را از مبطلات روزه باز دارد و تا زمانى كه اين انگيزه در اعماق وجود او هست اگر غافل و خواب نباشد، كفايت مى‌كند و اين انگيزه بايد در