رساله توضيح المسائل - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٢٤ - وضو

نيست.

(مسأله ٧٦) مويى كه خارج از حد صورت است اگرچه بر صورت آمده باشد چون از حد متعارف خارج است، شستن آن واجب نيست. همچنين مويى كه در محدوده صورت روييده است امّا به بيرون محدوده رسيده، مانند ريش بلند، شستن آن لازم نيست.

(مسأله ٧٧) اگر به مقدار سر سوزن از صورت شسته نشود وضو باطل است بنابراين بايد اطراف چشم وابرو را از چرك، سرمه وزينت پاك نمود و اگر در وجود چيزى شك كند كه مانع از رسيدن آب است يا نه، بايد آن را برطرف بكند.

(مسأله ٧٨) اگر كسى در شى ء موجود شك كند كه آيا مانع رسيدن آب است يا نه، بايد آن شى ءرا برطرف كند و اگر در اصل وجود مانع شك كند واجب است بررسى نمايد تا اطمينان به نبود مانع حاصل شود وصرف گمان در نبودن مانع كفايت نمى‌كند.

(مسأله ٧٩) سوراخى كه براى حلقه‌هاى زينتى در بينى يا پرده آن (خزامه) ايجاد مى‌كند، چنان‌چه بزرگ باشد كه به راحتى آب به آن برسد، بايد در وضو شسته شود چه حلقه در آن باشد وچه نباشد.

دوم: شستن دستها

بايد دستها را از آرنج تا سر انگشتان از بالا به پايين بشويد وكسى كه بخشى از دست او قطع شده است بايد بقيه را بشويد وكسى كه دستش از بالاى آرنج قطع شده، احتياط آن است- اگر اقوى نباشد- مقدار باقيمانده از بازوى خود را بشويد وكسى كه ذراع دست دارد ولى آرنج ندارد، بايد آن ذراع رابشويد و اگر كسى گوشت اضافى يا انگشت اضافى دارد آن را نيز بايد بشويد. وكسى كه از بالاى آرنج دست اضافى دارد، بنابراحتياط واجب شستن آن نيز واجب است. همچنين اگر دست اضافى با اصلى اشتباه شود، بنابراحتياط بايد هر دو را بشويد و با هر دو مسح نمايد.

(مسأله ٨٠) آرنج- محل اجتماع دو استخوان بازو و ذراع- واجب است همراه دست شسته شود.

(مسأله ٨١) موهاى دست اگرچه زياد باشد، واجب است همراه با پوست زير آن شسته شود.

(مسأله ٨٢) درآوردن خارى كه در دست فرو رفته لازم نيست مگر آن‌كه زير آن از ظاهر