رساله توضيح المسائل - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٢٢ - استبراء

استبراءبخاطر عدم قدرت باشد ورطوبت مشتبه به بول يا مردد بين بول ومنى‌[١] از او خارج شود، بايد محل راتطهير و وضو بگيرد. اگر مكلّف استبراء نكرده باشد امّا مدّت طولانى از بول كردن گذشته باشد به گونه كه يقين كند بول در مجرى نمانده وبعد رطوبتى از او خارج گردد وشك كند كه پاك است يا نه رطوبت مذكور پاك مى‌باشد و وضو را هم باطل نمى‌كند.

براى زن استبراء از بول نيست و اگر رطوبتى مشتبه ببيند پاك است و وضو واجب نيست وبهترآن است كه كمى صبر كند وتنحنح نمايد وپهناى فرج خود را بفشارد وپس از آن تطهير كند.

(مسأله ٦٩) اثر استبراء مترتب مى‌شود هر چند توسط شخص ديگرى انجام شود.

(مسأله ٧٠) اگر انسان در استبراء واستنجاء شك كند، بنا را برعدم بگذارد اگرچه هميشه آن را انجام مى‌داده است، ولى اگر عادتش موجب اطمينان باشد بنا را بر انجام استبراء واستنجاء بگذارد. و اگر كسى كه استبراء نكرده شك كند كه رطوبتى از او خارج شده يا نه، بنا برعدم خروج رطوبت بگذارد اگرچه گمان به خروج داشته باشد.

(مسأله ٧١) اگر كسى استبراء واستنجاء را انجام داده وشك كند كه آن را صحيح بجا آورده يا نه بنا را بر صحت بگذارد.

(مسأله ٧٢) اگر نداند مذى با بول خارج شده يا نه، پاك است اگرچه استبراء نكرده باشد.

[١] - رطوبتيهايى كه از انسان خارج مييشود غير از بول، و منى بر سه قسم است:

الف: رطوبتى كه بعد از بول بيرون مييآيد و كمى سفيد و چسبنده است( ودى).

ب: رطوبتى كه هنگام ملاعبه و بازى كردن با همسر بيرون مييآيد( مذى).

ج: رطوبتى كه گاهى بعد از منى بيرون مييآيد( وذى). همه اين رطوبتيهاى سهيگانه در صورتى كه مجراى بول آلوده به بول يا منى نباشد پاك است و وضو و غسل را هم باطل نمييكند.