(مسأله ٧٦٤) صاحبان عذر، مانند كسى كه از قيام يا از طهارت خبثى ناتوان است يا وضوى جبيره‌اى مى‌گيرد يا پى درپى از او بول خارج مى‌شود يا با تيمم نماز مى‌خواند؛ جايز نيست كه اجيرشوند مگر آن‌كه فرد ديگرى نباشد، بلكه حتى اگر صاحب عذر خودشان هم داوطلبانه انجام دهدصحيح نخواهد بود و اگر براى اجير عذرى پديد آيد بايد تا برطرف شدن آن صبر كند.

(مسأله ٧٦٥) اگر براى اجير شكى يا سهوى پديد آيد، بايد به اجتهاد خود يا به فتواى مرجع تقليدخود عمل كند و اگر در اجاره شرطى شده باشد، بايد طبق شرط عمل نمايد، بنابراين اگر با اجير شرط شود كه در صورتى كه شكى يا سهوى پيش آيد، بايد اعاده نمايد، بايد به اين شرط عمل كند. همچنين در ساير افعال نماز كه با شرط، اجير شده باشد بايد طبق آن شرط عمل نمايد، اما اگر بدون شرط اجيرشود، بايد طبق اجتهاد خويش يا طبق نظر مرجع تقليد خود عمل كند.

(مسأله ٧٦٦) اگر در اجاره شرط شود كه اجير خودش عمل را انجام دهد، او نمى‌تواند كس ديگررا اجير نمايد يا فرد ديگرى نمى‌تواند داوطلبانه عمل را انجام دهد، ولى اگر در اجاره شرطى نبودمى تواند فرد ديگرى را اجير كند با همان قيمتى كه خود را اجير نموده است اما به كمتر از آن نمى تواند به كسى ديگر بدهد مگر آن‌كه قسمتى از عمل را خودش انجام داده باشد يا جنس اجرت فرق كند.

(مسأله ٧٦٧) اگر مستأجر مدت معيّنى را براى اجير معين كند ولى اجير همه عمل يا بعض آن را دروقت معين بجا نياورد، جايز نيست كه بعداً آن را بجا آورد مگر با اجازه مستأجر و اگر بدون اجازه آن را بجا آورد، اجرت المثل يا اجرت مسمّا را مستحق نمى‌شود.

(مسأله ٧٦٨) اگر اجاره بخاطر غبن ومانند آن فسخ شود يا پس از انجام دادن كار معلوم شود كه اجاره باطل بوده است، اجير مستحق اجرت المثل است.

(مسأله ٧٦٩) اگر كيفيت عمل در اجاره از جهت مستحبات تعيين نشود، بايد به طور متعارف انجام دهد.

(مسأله ٧٧٠) اگر اجير بعضى از مستحباتى را كه در اجاره بيان شده فراموش كند، به همان نسبت ازاجرت كسر مى‌شود.

(مسأله ٧٧١) هرگاه عمل بين اقل واكثر مردد شود؛ مى‌توان اقل را انجام داد و اگر بين دو