(مسأله ٢٠٠١) حريم خانه عبارت است از راه دخول وخروج در طرفى كه در به آن سو باز مى‌شود وجاى ريختن خاك، خاكستر، جاى ريختن آب، انداختن برف آن و امثال اينها، همان‌گونه كه در روستاها غالباً اين‌گونه است. امّا در شهرها- خصوصاً در زمان حاضر- جمع‌آورى خاك به وجود مكانى براى آن توقف ندارد، امّا خاكستر فعلًا وجود ندارد، و آب و برف آن بر وجود محل مخصوصى درروى زمين توقف ندارند.

(مسأله ٢٠٠٢) حريم ديوار باغ ومانند آن به اندازه جاى انداختن خاك و وسايل و گِل و گچ است چنان‌چه به بازسازى وساختن احتياج داشته باشد.

(مسأله ٢٠٠٣) حريم نهر به مقدارى است كه خاك و گِل آن در وقتى اصلاح و لايروبى انداخته مى‌شود و راه عبور در دو طرف نهر جهت مواظبت از آن در صورتى كه به آن نياز باشد و گرنه حريم به حساب نمى‌آيد و اين امر با اختلاف زمان فرق مى‌كند.

(مسأله ٢٠٠٤) حريم چاه جاى ايستادن فرد آبكش است اگر در آوردن آب با دست انجام گيرد، وجاى رفت وآمد حيوان وچرخ آب وجايى كه آب در آنجا براى زراعت يا مانند آن جمع مى‌شود، ومحلّ ريزش آب ومحل انداختن چيزى كه از چاه خارج مى‌گردد از قبيل گل در صورت نياز وتوقف به آن.

(مسأله ٢٠٠٥) حريم چشمه مقدارى است كه استفاده از چشمه به آن نياز دارد.

(مسأله ٢٠٠٦) حريم روستا مقدارى است كه روستا در حفظ منافع خود و منافع اهل خود به آن نياز دارد، از قبيل جاى جمع شدن خاك و زباله، محل تجمع اهالى روستا جهت منافع خودشان وآبراهه آن و راههايى كه از آن شروع و به آن ختم مى‌گردد و محلّ دفن مرده ها، چراگاه حيوانات، محلّ جمع آورى هيزم و امثال اينها به مقدار نياز اهل روستا كه به اختلاف زمان‌ها فرق مى‌كند، مثلًا در زمان مابه مكان جمع آورى هيزم نيازى نيست، پس در صورت عدم نياز، اين موارد از حريم روستا خارج است.

(مسأله ٢٠٠٧) حريم كشتزار مقدارى است كه استفاده از كشتزار به آن متوقف باشد، مانند راه ورودوخروج، محل جمع آورى محصول، آغل حيوانات، محل جمع آورى كود و امثال اينها، البته تمام اينهابه اندازه نياز است.

(مسأله ٢٠٠٨) زمين هايى كه به قبائل عرب وعجم وغير آنها [مانند عشاير] نسبت داده مى‌شود