رساله توضيح المسائل - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٦٧٠ - شرايط سربريدن حيوان

مو و كُرك بر او روييده باشد، وگرنه با تذكيه مادرش حلال نمى شود. به عبارت ديگر حلال شدن جنين بدون تذكيه مشروط به سه چيز است:

١- تذكيه مادر جنين.

٢- تمام بودن خلقت آن، بطورى كه مو وكُرك بر آن روييده باشد.

٣- مردن جنين قبل از خارج كردن از شكم مادر باشد.

(مسأله ٢٩٢٦) در تذكيه جنين به واسطه تذكيه مادرش، بين حيوان حلال گوشت و حرام گوشتى كه قابليت تذكيه را دارد فرقى نيست.

(مسأله ٢٩٢٧) هر حيوان حلال گوشتى قابل تذكيه مى‌باشد و وقتى تذكيه شد، پاك و خوردنش حلال مى‌شود. امّا حيوانات نجس العين، مانند سگ و خوك، قابل تذكيه نمى‌باشند و بعد از تذكيه نيز برنجاست خود باقى مى‌مانند و انسان نيز قابل تذكيه نيست و هر وقت بميرد نجس است و بدنش پاك نمى‌شود مگر با غسل دادن اگر مسلمان باشد. امّا كافر- اگر گفتيم نجس است- با غسل نيز پاك نمى‌شود، امّا ساير حيوانات حرام گوشت، ظاهر آن است كه آن‌ها قابل تذكيه مى‌باشند، در صورتى كه پوست آنها به عنوان لباس، فرش وغير آن قابل استفاده باشد. فرقى بين درندگان از قبيل شير، پلنگ، روباه و ... و خزندگانى كه در زير زمين زندگى مى‌كنند، مانند موش‌خرما وموش صحرايى و امثال اين‌ها نيست، و اگر تذكيه شوند، استعمال پوستشان، جايز مى‌باشد و مى‌شود از آن ظرف آب يا روغن درست كرد و اگر چيزى مرطوب با آن ملاقات كند، نجس نمى‌شود. امّا حيوانى كه گوشت او خورده نمى‌شود، اگرخون جهنده نداشته باشد، مردار آن پاك است و بنابر اظهر انتفاع از اجزاء آن مانند پوست جايز است، اما فروش آن‌ها جايز نيست مگر اين كه تذكيه شود.

(مسأله ٢٩٢٨) در حيوانى كه گوشت آن خوردنى نيست ولى قابل تذكيه است، در صورتى كه پوست داشته باشد، فرقى نيست كه پرنده باشد يا غير پرنده.

(مسأله ٢٩٢٩) اگر گوشت حيوانى كه خون جهنده دارد، پيدا شود و معلوم نباشد كه تذكيه شده يا نه، بنابرعدم تذكيه گذاشته مى‌شود، پس خوردن آن گوشت واستعمال پوست آن، اگر از حيواناتى باشد كه تذكيه در آن معتبر است، جايز نمى‌باشد. امّا اگر چيزى مرطوب با آن ملاقات كند، نجس نمى‌شود. البته اگر در دست مسلمان باشد و او طورى تصرّف كند كه با تذكيه سازگار