(مسأله ٣١١٢) هرگاه حدّ بر شخص زناكار آزاد سه مرتبه جارى شود، در مرتبه چهارم كشته مى‌شود و چنان‌چه بنده باشد بعد از آن‌كه هفت مرتبه حدّ بر او جارى گرديد در مرتبه هشتم كشته مى‌شود و امام عليه السلام قيمت او را از بيت المال به مولايش مى‌پردازد.

(مسأله ٣١١٣) اگر زن زناكار حامله ومحصنه باشد، تا وضع حملش به او مهلت داده مى‌شود وتاوقتى كه شير آغوز دارد بچه را شير مى‌دهد، سپس سنگسار مى‌شود، ولى اگر محصنه نباشد حدّ بر اوجارى مى‌شود، مگر اين‌كه بر بچه‌اش خوف داشته باشند.

(مسأله ٣١١٤) اگر شخصى كه بر او حدّ واجب گرديده، ديوانه شود، حدّ از او ساقط نمى‌شود بلكه درحال ديوانگى حدّ را بر او جارى مى‌كنند.

(مسأله ٣١١٥) اجراى حدّ بر كسى در زمين دشمن جايز نيست چنان‌چه خوف آن باشد كه به غروروغيرتش برخورد و به دشمن ملحق گردد.

(مسأله ٣١١٦) هرگاه شخصى در خارج حرم مرتكب جنايت شود، سپس به حرم پناه ببرد اجراى حدّ بر او جايز نيست، امّا بايد به او آب و غذا ندهند و با او سخن نگويند و از او اطاعت نكنند تا اين‌كه از حرم خارج شود، آنگاه حدّ را بر او جارى نمايند، امّا اگر درخود حرم مرتكب جنايت شده باشد، درهمانجا به اوحدّمى زنند.

(مسأله ٣١١٧) اگر بر مردى چند حدّ جمع شود اوّل حدّى را جارى مى‌كنند كه با اجراى آن، حدّ ديگرى فوت نمى‌شود مثل اين‌كه اگر بر او حدّ و رجم جمع شود، در اين صورت اول حدّ را جارى مى‌كنند، سپس سنگسار مى‌نمايند.

(مسأله ٣١١٨) مرد هنگام اجراى سنگسار تا بالاى كفل يعنى تا جاى بستن شلوار وزن تا جاى پستانها دفن مى‌شود و بنابر مشهور اگر زنا به وسيله اقرار ثابت گردد، امام عليه السلام سنگسار را آغاز نموده بعد مردم با سنگهاى كوچك مى‌زنند، ولى اگر زنا با بيّنه ثابت گردد، بر شهود واجب است كه سنگسار را آغاز نمايند و اين نظر از اشكال خالى نيست، بلكه وجوب شروع امام عليه السلام به رجم (سنگسار) در هر دو فرض خالى از تأمل نمى‌باشد.

(مسأله ٣١١٩) اگر زن يا مردى كه مورد سنگسار قرار گرفته از گودال فرار نمايد، چنان‌چه‌