(مسأله ٣١) عدالتى كه در مرجع تقليد لازم است عبارت است: از پايدارى ثابت كه او را ازانحرافات حفظ كند و در جاده شريعت نگاه دارد و چنان‌چه بدون عذر شرعى مرتكب گناه شود عدالتش ساقط مى‌گردد. و در اين مورد فرقى بين گناه صغيره وكبيره نيست.

در تعداد گناهان كبيره ميان علما اختلاف است ولى موارد زير از جمله گناه كبيره شمرده شده است:

شرك به خداوند، نااميدى از رحمت خدا، خود را از مكر خدا ايمن دانستن، عقوق والدين يعنى بدرفتارى با آنان، قتل نفس محترمه، تهمت زنا به زن شوهردار، خوردن مال يتيم از راه ستم، فرار از جهاد، خوردن ربا، زنا، لواط، سحر، قسم دروغ به خدا، خوددارى از زكات، شهادت دروغ، كتمان شهادت، خوردن شراب، ترك عمدى نماز وساير واجبات، پيمان شكنى، قطع رحم، رفتن به سرزمينهايى كه دين را تضعيف مى‌كند، دزدى، انكار آنچه را كه خداوند نازل نموده، دروغ بستن به خدا يا رسول خدا يا اوصياى او، در صورتى كه گوينده متوجه به ارتباط ميان اين موارد وتكذيب رسالت نباشد، اما اگر متوجه باشد كافر است، بلكه مطلق دروغ گفتن، خوردن مردار، خون، گوشت خوك، وگوشت حيواناتى كه با نام خدا ذبح نشوندوقمار.

نيز از ديگر گناهان كبيره خوردن از راه باطل است، از جمله: بدست آوردن پول از مال حرام مانند پولى كه از فروش گوشت مردار وشراب ومست كننده‌ها بدست مى‌آيد. ومزد زن بدكاره، وبهاى سگى كه شكار نمى‌كند، ورشوه در حكم اگرچه بحق باشد، ومزد كهانت، وآنچه از حكّام جور مى‌رسد، وبهاى كنيز آوازه خوان، وبهاى فروش شطرنج كه همه اين موارد خوردن از باطل است.

نيز از جمله گناهان كبيره: كم فروشى در كيل و وزن، قبول ولايت ستمكاران وكمك واعتماد به آنها، ندادن حق ديگران بدون اين‌كه مشكلى داشته باشد، تكبّر، اسراف وتبذير، سبك شمردن حج، جنگيدن با اولياى خدا، اصرار بر ارتكاب گناه وسرگرم شدن به كارهاى لهوى مثل تارزدن وغنا[١].

نيز از جمله گناهان كبيره: تهمت است يعنى عيبى را به كسى نسبت مى‌دهد كه در او نيست، ودشنام دادن مؤمن واهانت وذليل كردن او، سخن چينى ميان مؤمنان كه موجب جدايى آنها از هم‌

[١] - غنا: عبارت است از آواز خاصى كه ايجاد طرب كند.