رساله توضيح المسائل - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٢٥ - وضو

پوست حساب شود كه در اين صورت واجب است شستن آن ولو به خارج كردن خار. وشكافهايى كه در اثر سرما و غيره در پشت دست پديد مى‌آيد چنان‌چه آب به راحتى به آنها برسد شستن آنها لازم است وگرنه واجب نيست، و اگرشك كند كه آب به درون تركهاى دست رسيده است يانه، يقين به آن لازم نيست.

(مسأله ٨٣) اگر چركى كه روى اعضاى وضو هست جزء پوست به حساب آيد، از بين بردن آن واجب نيست وگرنه بايد برطرف شود.

(مسأله ٨٤) كسى كه پيش از شستن صورت، دستهاى خود را تا مچ شسته باشد، در موقع وضوگرفتن بايد تا سر انگشتان را بشويد و اگر فقط تا مچ دست را بشويد، وضوى او باطل است.

(مسأله ٨٥) وضوى ارتماسى آن است كه انسان صورت را از بالا ودستها را از آرنج به قصد وضو در آب فرو برد، اما با بيرون آوردن عضو از آب تدريجاً بقصد شستن، وضوى ارتماسى محقق نمى شود، ولى داخل كردن دست چپ از آرنج به نيت شستن جايز نيست (بنابر اين دست چپ را نبايد ارتماسى شست) زيرا در اين صورت مسح سر و پا با آب خارج لازم مى‌آيد و در دست راست نيز حكم چنين است اگر دست چپ را با آن نشويد.

(مسأله ٨٦) اگر چرك زير ناخن از حد متعارف بيشتر نباشد، واجب نيست آن را برطرف كند، مگرآن‌كه زير ناخن از ظاهر حساب شود، ولى اگر ناخن را بگيرد، بايد براى وضو چرك آن را برطرف كند.

(مسأله ٨٧) چنان‌چه گوشتى از دست كنده شود تا زمانيكه جدا نشده واجب است هم زير آن و هم خود آن شسته شود ولى بريدن آن پوست براى رساندن آب به گوشت لازم نيست، اگرچه بنابر احتياط واجب چنان‌چه گوشت بريده شده جزء دست به حساب نيايد، بايد بريده شود تا زير آن پوست شسته شود.

(مسأله ٨٨) شستن روى پوسته‌اى كه موقع خوب شدن زخم پديد مى‌آيد اگرچه برداشتن آن آسان باشد، كافى است.

(مسأله ٨٩) وضوگرفتن هنگام بارش باران يا زير ناودان به اين ترتيب است كه وقتى باران به صورت يا دستها از بالا به پايين جارى شود به قصد وضو بشويد و اگر از اول نيت وضو نكند وبعد ازجريان آب بر صورت ودستها، قصد شستن آنها را بكند، وضوى او صحيح نيست.