فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣١٣ - مستحبات مربوط به وقوف در عرفات

١- در حال وقوف با طهارت باشد.

٢- آنچه را كه موجب پراكندگى حواسّ است از خود دور سازد تا قلب او متوجه ذات أقدس الهى گردد.

٣- در طرف چپ جبل الرّحمة و در زمينهاى هموار پايين آن كوه وقوف نمايد و بالاى كوه نرود؛ مگر در صورت ضرورت و ازدحام جمعيّت.

٤- نزديك ظهر غسل كند.

٥- هنگام ظهر پس از قطع تلبيه، «لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ» بگويد، و حمد و ثناء خداى متعال را بجا آورد.

٦- نماز ظهر و عصر را با غسل و بدون فاصله در اول وقت بخواند و براى نماز ظهر اذان و اقامه و براى نماز عصر فقط اقامه بگويد و خود را مهيّاى دعاء و مسألت از خدا كند.

٧- بعد از نماز ظهر و عصر قلب خود را به حضرت حقّ (جلّ و علا) متوجه ساخته و حمد إلهى و تهليل و تمجيد نموده و ثناء حضرت حق را بجا آورد، و پس از آن صد مرتبه «اللَّهُ أَكْبَرُ» بگويد و صد مرتبه سوره توحيد «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» بخواند.

٨- هر مقدار كه مى‌تواند در حق برادران دينى خود دعاء كند، و از حضرت موسى بن جعفر عليه السلام نقل شده است كه: «هر كسى كه پشت سر برادر خود دعاء كند، از عرش نداء مى‌شود از براى تو باد صد هزار برابر آن».

٩- در دعاء كوشش نمايد- كه اين روز روز دعاء و مسألت از خداوند است- و از شّر شيطان به خداوند تعالى پناه ببرد و اين دعاء را بخواند:

«اللَّهُمَّ رَبَّ الْمَشاعِرِ كُلِّها، فُكَّ رَقَبَتي‌ مِنَ النَّارِ، وَ أَوْسِعْ عَلَيَّ مِنَ الرِّزْقِ الْحَلالِ، وَ ادْرَأْ عَنّي‌ شَرَّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ، اللَّهُمَّ لاتَمْكُرْ بي‌، وَ لاتَخْدَعْني‌، وَ لاتَسْتَدْرِجْني‌، يا أَسْمَعَ السَّامِعينَ وَ يا أَبْصَرَ النَّاظِرينَ وَ يا أَسْرَعَ الْحاسِبينَ وَ يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ، أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ أَنْ تَفْعَلَ بي‌ كَذا وَ كَذا»- و بجاى «كذا و كذا» حاجات خود