وَ الْمُلْكَ لا شَريكَ لَكَ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ ذَا الْمَعارِجِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ داعِياً إلى‌ دارِ السَّلامِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ غَفَّارَ الذُّنُوبِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ أَهْلَ التَّلْبِيَةِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ ذَا الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ تُبْدِءُ وَ الْمَعادُ إِلَيْكَ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ تَسْتَغْني‌ وَ نَفْتَقَرُ إِلَيْكَ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ مَرْهُوباً وَ مَرْغُوباً إِلَيْكَ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ إِلهَ الْحَقِّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ ذَا النَّعْماءِ وَ الْفَضْلِ الْحَسَنِ الْجَميلِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ كَشَّافَ الْكُرَبِ الْعِظامِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدَيْكَ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ يا كَريمُ لَبَّيْكَ».[١]

و خوب است اين جملات را نيز بگويد:

«لَبَّيْكَ أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ بِحَجَّةٍ وَ عُمْرَةٍ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ وَ هذِه‌ عُمْرَةُ مُتْعَةٍ إِلَى الْحجّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ أَهْلَ التَّلْبِيَةِ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ تَلْبِيَةً تَمامُها وَ بَلاغُها عَلَيْكَ».[٢]

٤٩٢- كسى كه وظيفه‌اش گفتن لَبَّيك‌هاى چهارگانه مى‌باشد، لازم است الفاظ لَبَّيك‌ها را همانند تكبيرة الإحرام در نماز بطور صحيح و با مراعات اداء كلمات بر وفق قواعد زبان عربى بجا آورد، و با تمكن داشتن از اداء آنها بطور صحيح- و لو با ياد گرفتن يا تلقين- اداء آنها بطور مَلحون و نيز گفتن ترجمه آنها مُجزى نيست؛ و در صورتى كه نتواند ياد بگيرد يا وقت براى ياد گرفتن نباشد و با تلقين هم نتواند لَبَّيك‌ها را بطور صحيح بگويد، احوط آن است كه خودش به هر نحو كه مى‌تواند الفاظ لَبَّيك‌ها و بعد ترجمه آنها را بگويد؛ و بهتر آن است كه براى گفتن لَبَّيك‌ها نائب هم بگيرد.

٤٩٣- افرادى كه لال هستند يا زبان گويا ندارند، لازم است با انگشت به لَبَّيك‌هاى چهارگانه اشاره كنند و زبان خود را نيز حركت دهند؛ و بهتر است نائب هم بگيرند كه از طرف آنان لَبَّيك‌ها را بگويد.

[١] - تهذيب الأحكام/ جلد ٥/ صفحه ٩١/ حديث ٣٠٠؛ كافى/ جلد ٤/ صفحه ٣٣٥/ باب التلبية/ حديث ٣، با مقدارى تفاوت.

[٢] - فقيه/ جلد ٢/ صفحه ٥٢٩.