فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٨٧ - آداب كلى زيارت

بيست و چهارم: اگر به زيارت حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله مشرّف شده است مستحب است نماز زيارت آن حضرت را بين منبر مبارك و قبر مطهّر آن حضرت بجا آورد، و اگر به زيارت يكى ازحضرات ائمه معصومين عليهم السلام مشرّف شده است مستحب است نماز زيارت را در سمت بالا سر مطهّر آن حضرت بجا آورد.

بيست و پنجم: بعد از نماز زيارت هر مقدار كه مى‌تواند براى دين و دنياى خود به ادعيه مأثوره يا به هر دعائى كه به خاطر او مى‌رسد دعاء كند، و در دعاء تعميم دهد يعنى براى مؤمنين و مؤمنات دعاء كند، زيرا در اين صورت به اجابت نزديك‌تر است.

بيست و ششم: سپس به قسمت بالا سر مرقد منوّر برود و رو به قبله دعاء كند.

بيست و هفتم: اگر در هنگامى كه داخل حرم مطهّر مى‌شود ببيند نماز جماعت منعقد شده است، پيش از آنكه به زيارت مشرّف شود ابتداء در نماز جماعت شركت كند، و همچنين اگر در هنگامى كه به حرم مطهّر وارد شد وقت نماز داخل شود زيارت را ترك كند و به نماز مشغول شود، و اگر در بين زيارت نماز جماعت بر پا شود، مستحب است كه زائران حرم مطهّر زيارت را قطع كنند و در نماز جماعت شركت كنند؛ و ترك آن- ترك شركت در نماز جماعت- مكروه است؛ و بر دست اندركاران حرم است كه مردم را به نماز امر كنند.

بيست و هشتم: در حرم مطهّر از گفتن سخنان ناشايسته و كلمات لغو و بيهوده بپرهيزد، و از اشتغال به صحبت‌هاى دنيويّه اجتناب نمايد.

بيست و نهم: هر مقدار كه مى‌تواند قرآن تلاوت نمايد.

سى‌ام: بعد از فارغ شدن از زيارت، حال و كردار و رفتار و گفتار خود را نسبت به آنچه پيش از زيارت دارا بوده است بهتر نمايد.

سى و يكم: هرگاه از زيارت فارغ شد و بهره كافى از زيارت برد، براى تعظيم و احترام صاحب آن مرقد منوّر و ايجاد شوق به زيارت مجدّد، زود از حرم خارج شود.

سى و دوم: در هنگام بيرون آمدن از آن مكان مقدّس پشت به ضريح مطهّر نكند، بلكه روى خود را به سمت ضريح مطهّر نمايد و خارج شود.