صدّ محقق نمى‌شود، بلكه وظيفه‌اش اين است كه پول قربانى را نزد كسى بگذارد كه به جاى او قربانى كند؛ و اگر كسى كه متكفل اين كار شود در دسترس نباشد يا اصلًا تمكن از پول قربانى ندارد، بايد روزه بگيرد و پس از تحويل پول قربانى يا تصميم به روزه در همان مكانى كه هست حلق يا تقصير نموده و براى بجا آوردن اعمال پنجگانه مكّه معظّمه به مكّه معظّمه رفته و پس از انجام اعمال آنجا تمام چيزهايى كه به سبب احرام بر او حرام شده بودند بر او حلال مى‌شوند، و حجّش نيز صحيح است، لكن بايد در سال بعد رمى را انجام دهد.

١٥٠٢- اگر كسى پس از انجام اعمال منى در روز عيد قربان، از ورود به مكّه معظّمه يا از انجام اعمال آن منع شود، چنانچه مى‌تواند تا اواخر ذى الحجّة صبر كند، بنابر احتياط بايد در احرام بماند، پس اگر پيش از انقضاء ذى الحجّة مانع برطرف شد خودش اعمال مكّه معظّمه يعنى طواف حجّ و نماز آن و سعى بين صفا و مروة و طواف نساء و نماز آن- را بجا آورد و از احرام خارج شود و حجّ او صحيح است؛ و اگر مانع برطرف نشد، بين نائب گرفتن و عمل به وظيفه مصدود جمع كند، و همچنين است اگر نمى‌تواند تا آخر ذى الحجّة صبر كند؛ و اگر نمى‌تواند نائب بگيرد، بنابر اقوى جائز است به وظيفه مصدود عمل كند و از احرام خارج شود، ولى حجّ او صحيح نيست.

١٥٠٣- اگر كسى پس از انجام اعمال منى در روز عيد قربان و انجام اعمال پنجگانه مكّه معظّمه، فقط از اعمال منى در ايام تشريق يعنى از بيتوته در منى و رمى جمرات سه‌گانه منع شود، حكم مصدود بر او جارى نيست و حجّ او صحيح مى‌باشد، پس اگر ممكن است بايد براى اعمال منى در ايام تشريق نائب بگيرد؛ و اگر ممكن نيست، احتياط واجب آن است كه در سال بعد خودش يا نائبش آن اعمال را قضاء نمايند.

١٥٠٤- كسى كه مصدود است، اگر اطمينان يا گمان دارد كه مانع برطرف نمى‌شود، مى‌تواند فوراً به وظيفه مصدود عمل كند و از احرام خارج شود و به شهر خود برگردد؛ ولى اگر اطمينان يا گمان دارد كه پيش از فوت وقت حجّ مانع برطرف مى‌شود، بنابر احتياط بايد صبر كند و از احرام خارج نشود؛ و چنانچه صبر كرد و زمانى مانع برطرف‌