شدن از احرام مى‌تواند به جاى تقصير حلق كند، يعنى سر خود را بتراشد؛ بلكه تراشيدن سر بهتر است؛ و اولى و احوط جمع بين هر دو عمل- حلق و تقصير- است؛ ولى كسى كه از انجام عمره تمتع منع شده است، پس از قربانى، احتياط آن است كه براى خارج شدن از احرام به تقصير تنها اكتفاء كند.

١٤٩٤- اگر كسى با احرام عمره وارد مكّه معظّمه شود و در آنجا او را بازداشت كنند، چنانچه ممكن است بايد براى اعمال عمره نائب بگيرد؛ بلكه احتياط آن است كه جمع كند بين نائب گرفتن و عمل كردن به وظيفه مصدود، يعنى پس از عمل نائب، قربانى و تقصير را نيز انجام دهد و از احرام خارج شود؛ و اگر نمى‌تواند براى عمره نائب بگيرد، با قربانى و تقصير از احرام خارج مى‌شود.

١٤٩٥- اگر كسى پس از محرم شدن به احرام عمره يا احرام حجّ به علت بدهكارى بازداشت شود، چنانچه بتواند بدهى خود را بپردازد، بايد آن را بپردازد و به عمل خود ادامه دهد؛ ولى اگر نمى‌تواند بدهى خود را بپردازد، حكم محصور بر او جارى مى‌شود.

١٤٩٦- اگر كسى پس از محرم شدن به احرام عمره يا احرام حجّ، براى وارد شدن به مكّه معظّمه يا براى انجام اعمال عمره يا حجّ دشمن او را منع كند و دست از كار خود برندارد مگر در صورتى كه مقدار معيّن پول بگيرد، بايد آن مبلغ را به دشمن بدهد؛ مگر اينكه براى او حرج و مشقت داشته باشد يا مفسده خيلى مهمّى بر آن مترتب باشد، كه در اين صورت واجب نيست آن پول را بدهد، و حكم مصدود بر او جارى است.

١٤٩٧- كسى كه محرم به احرام عمره مفرده شده است، اگر از يك طريق مصدود شود ولى راه ديگرى هست كه آن راه هم باز است و هم مخارج رفتن از آن راه را دارد، بايد در احرام باقى بماند و از آن راه برود، و همچنين است اگر محرم به احرام عمره تمتع يا احرام حجّ شده باشد؛ البته در اين صورت اگر از آن راه ديگر برود و عمره تمتع يا حجّ او فوت شود، بايد عمره مفرده بجا آورد و از احرام خارج شود.

١٤٩٨- اگر شخص مصدود بترسد كه اگر از راه ديگر برود به عمره تمتع يا حجّ إفراد يا حجّ قِران نرسد، نمى‌تواند فوراً وظيفه شخص مصدود را انجام دهد و مُحِلّ شود، بلكه‌