فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٠ - چهار روايت مربوط به ترهيب

سوى آن خانه را دارند، و هر كسى كفر ورزد [و حجّ را ترك كند به خود زيان رسانده است‌] پس همانا خداوند از همه جهانيان بى نياز است». ب: در سوره مباركه بنى اسرائيل آيه شريفه ٧٢ مى‌فرمايد:

«وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى‌ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى‌ وَ أَضَلُّ سَبِيلًا».

«و كسى كه در اين جهان [از ديدن چهره حق‌] نابينا بوده است، در آخرت نيز نابينا و گمراه‌تر است».

و در تفسير اين آيه شريفه از حضرت امام جفر صادق عليه السلام منقول است كه فرمودند:

«اين شخص- أعمى- كسى است كه در انجام حَجَّة الإسلامى كه بر او واجب شده است تسويف كند [يعنى امسال و سال بعد كند، و در هر سال بگويد سال بعد انجام مى‌دهم ولى انجام ندهد] تا بميرد».

چهار روايت مربوط به ترهيب:

الف: از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه فرمودند: «كسى كه سالم است و توانايى انجام حجّ را دارد ولى آن را انجام ندهد تا بميرد، از كسانى است كه خداوند تعالى فرموده است: «وَ نَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمى‌»[١]».

ب: در روايت ديگر از آن حضرت عليه السلام منقول است كه فرمودند: «كسى كه از دنيا برود و حَجّة الإسلام را با [داشتن استطاعت و] نبودن مانع- از قبيل كار بسيار واجبى كه او را از حجّ باز دارد يا مرض شديد يا جلوگيرى حكومت وقت- بجا نياورد، به هنگام مرگ در زمره يهود يا نصارى از دنيا مى‌رود».

ج: و نيز آن حضرت فرموده‌اند: «كسى كه تسويف [امسال و سال ديگر] كند و حجّ را انجام ندهد تا بميرد، خداوند او را در روز قيامت يهودى يا نصرانى مبعوث مى‌كند».

د: و همچنين فرموده‌اند: «مردى تخلّف از حجّ نمى‌كند مگر از روى گناه، و خداوند اكثر گناهان را عفو نمى‌فرمايد».

[١] - سوره مباركه طه‌، آيه شريفه ١٢٣.