فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٨٢ - سوم - انجام بيتوته در ليالى تشريق

خودشان بفهمند، بايد كفاره خود را بدهند؛ و در اين فرض اگر اجرت عمل صحيح و عملى كه انجام شده است تفاوت دارد، حمله‌دار بايد نسبت به تفاوت اجرت، رضايت افراد كاروان را تحصيل نمايد.

١٣٩٨- حمله‌دارى كه هر ساله به مكّه معظّمه مشرّف مى‌شود و با افراد كاروان خود در جايى كه يقين دارد جزء منى است بيتوته مى‌كند، چنانچه بعداً شك كند كه محل بيتوته آنان منى بوده است يا خارج از منى، نبايد به شك خود اعتناء نمايد.

١٣٩٩- كسى كه وظيفه‌اش بيتوته در منى است، اگر در روز عيد قربان براى طواف و سعى به مكّه معظّمه برود و بعد به قصد بيتوته در منى از مكّه معظّمه و حدود آن خارج شود ولى پيش از رسيدن به منى در بين راه بخوابد، بنابر اقوى گناه نكرده است و چيزى بر او واجب نيست.

سوم- انجام بيتوته در ليالى تشريق:

١٤٠٠- بيتوته در منى بايد در شبهاى يازدهم و دوازدهم ذى الحجّة و از اول غروب شرعى تا نصف شب واقع شود؛ لكن بر چند طائفه واجب است شب سيزدهم را نيز در منى بيتوته كنند:

اول: كسانى كه در حال احرام حجّ صيد كرده‌اند؛ و بنابر احتياط واجب اگر صيد را گرفته ولى آن را نكشته باشند نيز همين حكم جارى است؛ و اما كسانى كه صيد نكرده‌اند ولى گوشت شكار را خورده‌اند يا مثلًا صيد را به صيّاد نشان داده‌اند، بنابر اقوى واجب نيست شب سيزدهم در منى بمانند؛ هرچند ماندن احوط است، و تا ممكن است سزاوار نيست احتياط به ماندن ترك شود.

دوم: بنابر احتياط واجب كسانى كه در حال احرام حجّ با همسر خود يا با زن اجنبيّه جماع كرده‌اند؛ ولى اگر غير از جماع كارهاى ديگر مانند بوسيدن يا لمس يا عقد را انجام داده باشند، بنابر اقوى واجب نيست شب سيزدهم را در منى بمانند؛ هرچند ماندن احوط است، و تا ممكن است احتياط به ماندن ترك نشود.

سوم: كسانى كه در احرام عمره تمتع به گونه‌اى كه در بند اول و دوم بيان شد از صيد