فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٧٠ - چهارم و پنجم - طواف نساء و نماز طواف نساء

«سعى بين صفا و مروة بجا مى‌آورم در حجّ تمتع از حَجّة الإسلام قربةً الى اللّه».

١٣٤٤- سعى بين صفا و مروة در حجّ، از نظر كيفيت و واجبات و شرائط و احكام، مانند سعى بين صفا و مروة در عمره تمتع مى‌باشد.

١٣٤٥- اگر كسى سعى بين صفا و مروة را بر طواف حجّ و نماز طواف حجّ مقدم نمايد، لازم است اول طواف حجّ و نماز آن را بجا آورد و سپس سعى را اعاده نمايد.

چهارم و پنجم- طواف نساء و نماز طواف نساء:

١٣٤٦- طواف نساء و نماز طواف نساء اختصاص به مرد ندارند، بلكه بر زن و خنثى و خَصِىّ- أخته- و بچّه نيز واجب مى‌باشند؛ و شخص محرم به احرام حجّ يا عمره مفرده تا زمانى كه طواف نساء و نماز آن را بجا نياورد، صيد در خارج حرم و جماع و لذّت بردن از همسر بر او حرام مى‌باشد؛ بلكه بنابر احتياط لايترك بايد از تمام محرّمات احرام در رابطه با زن، اعم از جماع و بوسيدن و لمس كردن و نگاه كردن و عقد ازدواج و گواه شدن بر عقد و خواستگارى- البته به تفصيلى كه در ضمن تيتر «محرّمات مربوط به احرام» بيان شده‌اند- اجتناب نمايد، و حلال شدن اين امور متوقف بر انجام طواف نساء و نماز طواف نساء است.

١٣٤٧- بچّه مميّزى كه احرام بسته است، براى حلال شدن زن يا شوهر بر او بايد طواف نساء و نماز آن را بجا آورد؛ بلكه بچّه غير مميّز را نيز اگر محرم كنند، بنابر احتياط واجب وليّش بايد او را طواف نساء بدهد و نماز آن را هم از طرف او بخواند، تا بعد از بلوغ آن طفل، زن گرفتن يا شوهر كردن و نيز استمتاع از همسر و امور مربوط به ازدواج- كه در فقره قبل ذكر شدند- و همچنين صيد در خارج از حرم بر او اشكال نداشته باشد.

١٣٤٨- طواف نساء و نماز آن بايد به قصد قربت و با نيت خالص و بدون رياء انجام شوند؛ و مستحب است حجّ گزار نيت آنها را بر زبان جارى كند، مثلًا در هنگام نيت كردن براى طواف نساء از حجّ تمتع بگويد:

«طواف نساء بجا مى‌آورم در حجّ تمتع از حَجّة الإسلام قربةً الى اللّه».