فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٦٠ - دوم - تراشيدن سر يا كوتاه كردن مقدارى از ناخن يا مو

١٢٩٠- رياء بعد از اتمام حلق يا تقصير باعث بطلان حلق يا تقصير نمى‌شود.

١٢٩١- كسى كه مى‌خواهد حلق يا تقصير نمايد، لازم نيست نيت آن را بر زبان بياورد يا از قلب خود بگذارند، بلكه همين قدر كه بنا داشته باشد براى انجام فرمان خداوند متعال حلق يا تقصير نمايد و با اين بنا مشغول حلق يا تقصير شود كافى است.

١٢٩٢- كسى كه مى‌خواهد حلق يا تقصير را انجام دهد، مستحب است نيت آن را به زبان آورد و بگويد:

«سر خود را مى‌تراشم يا ناخن يا موى سر يا ريش يا شارب يا ابروى خود را كوتاه مى‌كنم در حجّ تمتع از حَجّة الإسلام قربةً الى اللّه تعالى».

١٢٩٣- در حلق و تقصير جائز است هر كسى شخصاً يا به توسط شخص ديگر- اگرچه آن شخص ديگر سنّى باشد- سر خود را بتراشد يا تقصير نمايد؛ و در صورتى كه شخص ديگرى متحمل حلق يا تقصير او مى‌شود، احتياط آن است كه هر دو نيّت كنند.

دوم- تراشيدن سر يا كوتاه كردن مقدارى از ناخن يا مو:

١٢٩٤- كسى كه حجّ تمتع انجام مى‌دهد، واجب است در روز عيد قربان پس از قربانى كردن حَلق يا تقصير نمايد، پس بايد يا سر خود را بتراشد يا مقدارى از ناخن يا موى سر يا ريش يا شارب يا ابروى خود را كوتاه كند، و مخيّر است بين آنها؛ ولى تراشيدن سر از تقصير افضل است و جمع بين هر دو اكمل مى‌باشد؛ مگر براى چند طائفه:

اول: زنها كه بايد مقدارى از مو يا ناخن خود را كوتاه كنند؛ و تراشيدن سر براى آنها كافى نيست؛ بلكه جائز بودن آن محل اشكال است.

دوم: كسى كه صَرورَة است و براى اولين بار به حجّ مشرّف شده است، كه بنابر احتياط واجب بايد سر خود را بتراشد.

سوم: كسى كه موى سر خود را گره زده و در هم پيچيده يا بافته و يا به وسيله عسل يا صَمغ‌[١] براى رفع شپش و مانند آن به هم چسبانده است، كه بايد سر خود را بتراشد.

[١] - صَمغ شيره درخت سَلْم است و بسيار چسبنده مى‌باشد.