فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٥٧ - روزه بجاى قربانى

ذى الحجّة- در منى روزه بگيرد، زيرا روزه گرفتن در ايام تشريق در منى در هر صورت حرام است.

١٢٧٥- كسى كه وظيفه او گرفتن اين سه روز روزه است، اگر روز هفتم نتواند روزه بگيرد، بايد روز هشتم و نهم و يك روز هم بعد از مراجعت از منى و گذشتن ايام تشريق روزه بگيرد؛ و اگر روز هشتم را نيز نتوانست روزه بگيرد، چون در ايام تشريق روزه در منى براى همه كس حرام است، بايد پس از مراجعت از منى و گذشتن ايام تشريق سه روز روزه پست سر هم بگيرد.

١٢٧٦- گرفتن اين سه روز روزه در سفر مانعى ندارد، پس كسى كه بايد اين سه روز روزه را بگيرد، لازم نيست در مكّه معظّمه براى گرفتن روزه‌ها قصد اقامت كند؛ و اگر كاروان مهلت ماندن در مكّه معظّمه را ندهد، مى‌تواند اين سه روز روزه را در بين راه يا در شهر خود- البته در صورتى كه ماه ذى الحجّة باقى باشد- بگيرد؛ لكن در فرضى كه بخواهد در وطن خود آنها را بگيرد، بايد بين سه روز و هفت روز فاصله بدهد، هرچند يك روز باشد.

١٢٧٧- كسى كه بايد سه روز روزه مذكور در فقره (١٢٧٤) را بگيرد، اگر تا آخر ذى الحجّة اين سه روز روزه را نگيرد، روزه از او ساقط مى‌شود و بايد در سال بعد خودش شخصاً يا به توسط نائب قربانى را در منى ذبح يا نحر نمايد.

١٢٧٨- كسى كه بايد به جاى قربانى ده روز روزه بگيرد، اگر پس از گرفتن سه روز روزه مذكور در فقره (١٢٧٤) متمكن از ذبح يا نحر حيوان قربانى شد، بنابر احتياط واجب بايد قربانى را انجام دهد.

١٢٧٩- كسى كه در سفر به جاى قربانى سه روز روزه گرفته است، بايد هفت روز ديگر را پس از بازگشت به وطن خود بگيرد؛ و جائز نيست آنها را در مكّه معظّمه يا در شهر ديگرى غير از وطن خودش يا در بين راه بگيرد؛ مگر اينكه قصد اقامت كند، كه در اين صورت پس از گذشت مدتى كه براى رسيدن به وطنش لازم است، مى‌تواند آن هفت روز روزه را در آنجا بگيرد.