فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٤ - آداب و مستحبات مربوط به سفر حج و عمره

و اخلاص سَريره و اداء حقيقت قربت و تجنّب از رياء و تجرّد از حبّ مدح و شأن داشته باشند.

هشتم: هنگامى كه از سفر حجّ يا عمره به محل خود برمى‌گردد، او را توقير و احترام كنند و او را بزرگ بشمارند، از حضرت امام محمد باقر عليه السلام روايت شده است كه فرمودند: «تعظيم كنيد حاجّ- حجّ گزار- و معتمر- عمره گزار- را، پس همانا اين بر شما لازم و واجب است».

و از آن حضرت عليه السلام روايت شده است كه حضرت على بن حسين عليه السلام مى‌فرمودند:

«اى جماعت كسانى كه حجّ نكرده‌ايد، بشارت دهيد حجّ گزاران را، و با آنها مصافحه كنيد، و آنها را بزرگ بشماريد، پس همانا اين واجب است بر شما و شريك قرار مى‌دهد شما را در اجر آنها».

و روايت شده است كه حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله درباره كسانى كه از مكّه معظّمه بازگشته بودند با اين عبارت دعاء مى‌فرمودند:

«قَبَّلَ اللَّهُ مِنْكَ، وَ أَخْلَفَ عَلَيْكَ نَفَقَتَكَ، وَ غَفَرَ ذَنْبَكَ».