فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨٨ - دوم - كوتاه كردن مقدارى از مو يا ناخن

١٠٢٤- لازم نيست شخص تقصير كننده نيت را بر زبان بياورد يا از قلب خود بگذارند، بلكه همين قدر كه بنا داشته باشد براى انجام فرمان خداوند متعال تقصير كند و با اين بنا مشغول تقصير شود كافى است.

١٠٢٥- كسى كه مى‌خواهد تقصير انجام دهد، مستحب است نيت آن را به زبان آورد، مثلًا بگويد:

«تقصير مى‌كنم براى حلال شدن چيزهايى كه در عمره تمتع از حَجة الإسلام بر من حرام شده بود، به جهت انجام فرمان خداوند متعال قربةً الى اللّه تعالى».

دوم- كوتاه كردن مقدارى از مو يا ناخن:

١٠٢٦- همچنانكه در صفحه ٢٨٦ ضمن تيتر اصلى تقصير گفته شد، تقصير عبارت است از چيدن مقدارى از ناخن يا كوتاه كردن مقدارى از موى سر يا ريش يا شارب يا ابرو، بنابر اين كندن يك يا چند مو در تقصير كافى نيست؛ و زدودن يا كوتاه كردن موى عانه- قسمت بالاى آلت تناسلى- و نيز زدودن موى زير بغل و ... به عنوان تقصير محل اشكال است.

١٠٢٧- اگر كسى در عمره تمتع به جاى تقصير يك يا چند مو از بدن خود بكند و بعد از پايان اعمال حجّ متوجه شود كه اشتباه كرده است، چنانچه حجّ او حجّ واجب بوده است، احتياط آن است كه يك عمره مفرده بجا آورد، و بعداً عمره و حجّ تمتع را دوباره انجام دهد.

١٠٢٨- در عمره تمتع تراشيدن سر به عنوان تقصير كافى نيست، بلكه بنابر مشهور حرام است؛ و اگر كسى از روى علم و عمد يا از روى ندانستن مسأله سر خود را به عنوان تقصير بتراشد، بايد يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد، بلكه اگر از روى فراموشى و غفلت سر خود را بتراشد نيز بايد كفاره مذكوره را بپردازد.

١٠٢٩- در تقصير مباشرت لازم نيست، بنابراين كسى كه مكلف به تقصير است، شخص ديگر نيز مى‌تواند او را تقصير نمايد، اگرچه آن شخص مخالف در مذهب باشد.