فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٨٦ - هفتم - تقصير

هفتم- تقصير

تقصير عبارت از آن است كه حجّ‌گزار و عمره‌گزار مقدارى از ناخن‌هاى دست يا پا يا مقدارى از موى سر يا ريش يا شارب يا ابروى خود را كوتاه كند.

١٠١١- كسى كه عمره تمتع انجام مى‌دهد، واجب است پس از انجام سعى بين صفا و مروة تقصير كند؛ و بهتر بلكه احوط آن است كه به چيدن ناخن اكتفاء نكند، بلكه مقدارى از مو را نيز ببرد.

١٠١٢- اگر كسى از روى ندانستن مسأله تقصير را باطل انجام دهد و بعد از آن محرّمات احرام را مرتكب شود، كفاره بر او واجب نمى‌شود؛ مگر اينكه مرتكب صيد شود، كه در اين صورت بايد كفاره صيد را بپردازد.

١٠١٣- كسى كه محرم به احرام عمره تمتع شده است، هرگاه تقصير كند همه محرمات احرام به جز تراشيدن سر بر او حلال مى‌شوند؛ و اما تراشيدن سر، پس اگر عمره تمتع را در ماه شوّال انجام داده است، جائز است از روز عيد فطر تا گذشت يك ماه هر وقت بخواهد سر خود را بتراشد؛ و بعد از گذشت يك ماه اگر سر خود را بتراشد، احوط آن است كه يك گوسفند به عنوان كفاره بدهد.

١٠١٤- شخص محرم به احرام عمره تمتع لازم نيست پس از سعى فوراً در مروة تقصير