فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٧٥ - حكم كم كردن شوطهاى سعى و قطع سعى

مقدار باقيمانده را بجا آورد و همه سعى را نيز اعاده نمايد.

٩٧٧- اگر كسى از روى فراموشى بعضى از شوطهاى سعى را ترك نمايد و به گمان اينكه سعى را تمام كرده است تقصير نمايد، يعنى مقدارى از موى سر يا ناخن خود را بچيند و مُحلّ شود و بعد از آن با زن خود نزديكى نمايد، هر وقت كه متذكر شد، بايد علاوه بر تمام كردن سعى به گونه‌اى كه در مسأله پيش گفته شد يك گاو به عنوان كفاره ذبح نمايد؛ بلكه جارى بودن اين حكم در صورتى كه با زن خود نزديكى نكرده باشد نيز خالى از قوّت نيست.

٩٧٨- اگر كسى يقين كند كه هفت شوط سعى بين صفا و مروة را تمام كرده است ولى بعد از تقصير متذكر شود كه پنج شوط انجام داده است، چنانچه بين قطع سعى و تذكّر زياد فاصله نشده باشد، بايد سعى را تكميل كند و تقصير را اعاده نمايد؛ و اگر زياد فاصله شده باشد، احتياطاً بايد آن سعى را تكميل كند و پس از آن سعى و تقصير را اعاده نمايد.

٩٧٩- اگر كسى يقين پيدا كند كه كمتر از هفت شوط سعى بجا آورده است ولى نداند چند شوط كمتر است، سعى او باطل است و بايد آن را اعاده نمايد.

٩٨٠- اگر شخصى چند شوط سعى بجا آورد و سپس به جهتى سعى را قطع كند و با فاصله اندكى آن را از اول شروع نمايد، در اين صورت سعى او اشكال ندارد.

٩٨١- اگر كسى در بين سعى براى انجام كارى- مثلًا براى خوردن آب- از مسير منحرف شود، چنانچه پس از انجام آن كار، سعى را قطع نكرده و به نيّت سعى حركت را ادامه دهد يا اگر سعى را قطع كرده است آن را از همانجايى كه قطع كرده يا از مُحاذات آن انجام دهد و تمام نمايد، سعى او صحيح است.

٩٨٢- اگر كسى مشغول انجام سعى بين صفا و مروة شود و در بين انجام آن وقت نماز واجب روزانه داخل شود؛ جائز است سعى را قطع كند و نماز را بخواند و بعد سعى را از جايى كه رها كرده بود ادامه دهد؛ هرچند بهتر آن است كه اگر پيش از اتمام شوط چهارم سعى را رها كرده است، پس از تمام كردن سعى، آن را اعاده نمايد؛ لكن اگر