و اگر كوتاهى كند تا وقت تنگ شود و در تنگى وقت نتواند آن را تصحيح كند، بايد كسى را وادار نمايد تا در وقت خواندن به او تلقين كند؛ و اگر اين هم ممكن نباشد، بايد به هر نحوى كه مى‌تواند نماز طواف را بخواند؛ و بنابر احتياط در پشت مقام حضرت ابراهيم عليه السلام به شخص عادلى نيز اقتداء كند و به يك نفر نيز نيابت بدهد تا بجاى او نماز طواف را بخواند؛ و اگر اقتداء كردن مشقّت دارد، بايد خودش نماز طواف را بخواند و به يك نفر نيز نيابت بدهد تا آن نماز را بجاى او بخواند. ٩٢١- كسى كه مثلًا مريض است و قادر نيست خودش نماز طواف را بخواند، بايد براى بجا آوردن آن نائب بگيرد.

٩٢٢- جاهل قاصرى كه قرائت نمازش را صحيح اداء نمى‌كند، چنانچه ركن‌هاى نماز را بجا آورد و شرائط نماز را رعايت نمايد، نماز طوافش صحيح است و لازم نيست آن را اعاده كند، حتى اگر بعد از نماز هم متوجه شود؛ ولى جاهل مقصّر لازم است بعد از تصحيح قرائت، نماز طواف را اعاده كند؛ و اگر از روى بى‌مبالاتى مسامحه كند و قرائت را تصحيح نكند تا وقت تنگ شود، بايد به حكم فقره (٩٢٠) عمل نمايد.

٩٢٣- اگر كسى پس از مراجعت به وطن خود متوجه شود كه قرائت نمازش صحيح نبوده و با همان حال نماز طواف خوانده است، چنانچه امكان دارد بايد پس از تصحيح قرائت به مكّه معظّمه مشرّف شود و نماز طواف را در پشت مقام حضرت ابراهيم عليه السلام بجا آورد؛ و اگر امكان ندارد يا برايش مشقّت دارد، بايد نائب بگيرد تا بجاى او نماز طواف را در پشت مقام بجا آورد؛ و اگر نائب گرفتن هم برايش ممكن نيست، بايد در هر جا كه هست نماز طواف را با قرائت صحيح بخواند.

٩٢٤- بر هر مكلفى واجب است كه طريقه خواندن نماز و قرائت و ذكرهاى واجب آن را به طور صحيح ياد بگيرد تا تكليف الهى را بطور صحيح بجا آورد، خصوصاً كسى كه مى‌خواهد به حجّ مشرّف شود بايد نمازش را تصحيح كند، چون بعضى گفته‌اند اگر نماز او درست نباشد عمره او باطل است، و همچنين حجّ او نيز باطل مى‌باشد، كه بنابر اين قول از حَجّة الإسلام برائت ذمّه پيدا نمى‌كند و به همين سبب ممكن است چيزهايى‌