فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥٧ - دوم - شك در صحت و فساد طواف

چهارم: هرگاه پيش از رسيدن به حجر الأسود و تمام شدن شوط، بين هفت شوط و بيشتر از هفت شوط شك كند.

پنجم: هرگاه بعد از فراغ از طواف و پيش از وارد شدن در واجب ديگرى مثل نماز طواف يا سعى در عدد شوطهاى طوافش شك كند و طرف احتمال او هفت شوط باشد، مثلًا شك كند كه هفت شوط بجا آورده است يا كمتر يا بيشتر، كه در اين صورت صحت طواف او خالى از اشكال نيست و احوط اعاده طواف است.

جامع تمام اين پنج مورد كه شك باعث بطلان طواف مى‌شود اين است كه هفت شوط قطعى نشده است و احتمال نقص در بين مى‌باشد.

ششم: هرگاه در عدد شوطهاى طواف بين شش و هفت شك كند و از روى جهل به حكم بنا را بر شش بگذارد و طوافش را تمام كند؛ ولى اگر جهل او تا وقتى كه زمان تدارك طواف فوت شود ادامه داشته باشد، بعيد نيست كه طوافش صحيح باشد.

هفتم: هرگاه در هنگام طواف در عدد شوطها شك كند و نداند چند شوط بجا آورده است.

دوم- شكّ در صحّت و فساد طواف:

٩٠٩- كسى كه كثير الشّك نيست، اگر در صحّت و فساد شوطهاى طواف خود شك كند، چنانچه محل آن گذشته است بايد بنا را بر صحّت بگذارد و نبايد به شك خود اعتناء كند؛ و اگر محل آن نگذشته است بايد طواف را بطور صحيح بجا آورد.

٩١٠- اگر كسى پس از اتمام طواف واجب شك كند كه طواف را بطور صحيح انجام داده است يا نه- مثلًا احتمال بدهد از طرف راست دور زده باشد، يا در حال طواف محُدث بوده است يا از داخل حِجر حضرت اسماعيل عليه السلام دور زده است- نبايد به شك خود اعتناء كند و طوافش صحيح است.

٩١١- اگر كسى در اثناء طواف شك كند شوطى را كه انجام داده و محل آن گذشته است صحيح بوده يا نه- مثلًا در حال انجام شوط چهارم شك كند كه شوط سوم را صحيح انجام داده است يا نه- در اين صورت اگر غافل نبود و سعى داشت كه عمل را