فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥٢ - هشتم - انجام هفت شوط به صورت متوالى

همان طواف را تمام كند و طوافش صحيح است.

٨٩٠- اگر كسى در بين طواف خسته شود، مى‌تواند در محل طواف به مقدارى كه موالات عرفى بهم نخورد بنشيند؛ ولى اگر به قدرى بنشيند كه موالات بهم بخورد، طوافش باطل مى‌شود و بايد دوباره آن را انجام دهد.

٨٩١- اگر كسى در يك شوط از طواف خود داخل حِجر حضرت اسماعيل عليه السلام شود، آن شوط از طواف او باطل مى‌شود، و در صورتى كه موالات عرفى باقى باشد بايد آن شوط را اعاده نمايد؛ و بهتر است بعد از اتمام اين طواف دوباره طواف را اعاده كند؛ اما اگر موالات عرفى باقى نباشد، اصل طواف او محكوم به بطلان است، هرچند از روى فراموشى يا نداستن مسأله باشد، و همچنين است حكم كسى كه خود را در حال طواف به كعبه معظّمه بچسباند.

٨٩٢- اگر كسى از روى سهو يا فراموشى قسمتى از طواف واجب را ترك كند، چنانچه قبل از خارج شدن از مَطاف و بهم خوردن موالات عرفى و پيش آمدن كارى كه با طواف منافات دارد يادش بيايد، مى‌تواند آن را تمام كند و طواف او صحيح است؛ و اگر بعد از بيرون رفتن از مَطاف يا بهم خوردن موالات يا پيش آمدن كارى كه با طواف منافات دارد يادش بيايد، در اين صورت سه فرضيّه در مسأله متصوّر است:

اول: چنانچه مقدار باقيمانده يك شوط يا كمتر باشد، پس از آنكه يادش آمد بايد باقيمانده را بجا آورد و طواف او صحيح است؛ و اگر خودش نمى‌تواند انجام دهد- مثلًا به وطنش برگشته است- بايد براى همان باقيمانده نائب بگيرد.

دوم: چنانچه مقدار باقيمانده زيادتر از يك شوط و كمتر از چهار شوط باشد، در اين صورت مى‌تواند مانند فرضيّه اول عمل كند؛ ولى اولى آن است كه بعد از بجا آوردن مقدار باقيمانده، همه آن طواف را اعاده نمايد.

سوم: چنانچه مقدار باقيمانده چهار شوط يا زيادتر باشد، احوط آن است كه طواف را تمام كند و بعد آن را اعاده نمايد.

٨٩٣- اگر كسى در بين سعى صفا و مروة متوجه شود كه قسمتى از طواف را ترك كرده‌