فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٥ - دوازدهم - مراعات امور مربوط به راه رفتن و فرود آمدن
مىشود»، و در روايت ديگرى وارد شده است كه: «در آخر شب راه برويد، و از راه رفتن در اوائل شب اجتناب كنيد و ...».
ب: اگر پياده است، در هنگام راه رفتن قدمها را نزديك هم بگذارد و سريع راه برود، و در روايات آمده است كه اين نوع مَشى، راه رفتن را سبك و خستگى راه را برطرف مىكند.
ج: در حال راه رفتن سوره مباركه قدر «إنا أنزلناه» را بخواند تا درد و ألم راه رفتن را نبيند؛ و اگر در طول راه حُدا[١] و شعر بخواند اشكال ندارد، البته به شرط اينكه مشتمل بر غناء و طرب و فحش و جفاء و حرفهاى پست نباشد.
د: دو منزل راه را در يك روز نپيمايد؛ مگر در زمين بى آب و علف.
ه: براى استراحت جايى را انتخاب كند كه از سائر جاها خوش رنگتر و خاكش نرمتر و گياهش بيشتر باشد.
و: چون به شب برخورد كرد در وسط راه اقامت نكند.
ز: در وسط درّهها فرود نيايد.
ح: در هنگامى كه دريا متلاطم و موّاج است، در دريا مسافرت نكند.
٢٩- كسى كه در دريا سفر مىكند، اگر با تلاطم و طوفان مواجه شود، مستحب است بر جانب چپ تكيه كند و با دست راست به سوى موج اشاره كند و بگويد:
«قَرّي بِقَرارِ اللَّهِ، وَ اسْكُني بِسَكينَةِ اللَّهِ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ العَلِيِّ الْعَظيمِ».
يا بگويد:
«بِسْمِ اللَّهِ اسْكُنْ بِسَكينَةِ اللَّهِ، وَ اهْدَأْ بِإِذْنِ اللَّهِ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ».
و از حضرت امير المؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام منقول است كه فرمودند: هركس
[١] - حُدا نوعى آواز خواندن است.