فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٤ - نوزدهم - برداشتن سلاح

ناخنهاى پاهايش را بگيرد، بايد براى ناخنهاى دست يك گوسفند و براى هر يك از ناخنهاى پا يك مُدّ طعام به عنوان كفاره بدهد؛ و همچنين است بنابر احتياط اگر همه ناخنهاى دستها و بعضى از ناخنهاى پاهايش را در يك مجلس بگيرد؛ هرچند كافى بودن ذبح يك گوسفند در اين صورت خالى از وجه نيست.

٦٦٦- اگر شخص محرم چند ناخن از دستها و چند ناخن از پاهايش را بگيرد، بايد براى هر ناخن يك مُدّ طعام به عنوان كفاره بدهد، هرچند مجموع آنها ده ناخن يا بيشتر باشد.

٦٦٧- اگر شخص محرم قسمتى از يك ناخن خود را بگيرد، بنابر احتياط واجب بايد يك مُدّ طعام به عنوان كفاره بدهد؛ وهمچنين اگر ناچار شود يك يا چند ناخن خود را بگيرد، بنابر احتياط بايد كفّاره را مطابق آنچه در فقره (٦٦٣) گذشت بدهد؛ هرچند بعيد نيست كه به جاى يك مُدّ طعام يك مشت طعام كافى باشد.

٦٦٨- اگر شخص محرم از روى فراموشى يا ندانستن مسأله ناخنهاى خود را بگيرد، كفّاره بر او واجب نمى‌شود.

٦٦٩- شخص محرم مى‌تواند ناخن شخص ديگرى را كه محرم نيست بگيرد، بلكه مى‌تواند ناخن محرم ديگر را به قصد تقصير بگيرد.

٦٧٠- اگر كسى كه آگاهى به مسأله ندارد به محرم بگويد جائز است ناخن خود را بگيرد، و شخص محرم هم به گفته او ناخن خود را به گونه‌اى بگيرد كه خون خارج شود، بنابر احتياط واجب شخص گوينده بايد يك گوسفند به عنوان كفاره ذبح كند؛ و خوب است خود محرم هم يك گوسفند به عنوان كفاره ذبح نمايد.

نوزدهم- برداشتن سلاح:

٦٧١- جائز نيست شخص محرم سلاحهاى جنگى مانند شمشير، نيزه، تفنگ، و امثال اينها را به دوش بگيرد يا با خود حمل كند؛ بلكه بنابر احتياط به طور كلى بايد از همراه داشتن سلاح اجتناب نمايد؛ مگر اينكه آن را در چيزى پيچيده و مخفى نمايد.

٦٧٢- بر محرم جائز است كه در حال ضرورت و ترس از دشمن يا دزد سلاح با خود