٥٥١- اگر مردى در احرام عمره تمتع از روى علم و عمد با همسر خود نزديكى كند، عمره او فاسد نمى‌شود، ولى اگر بعد از سعى بين صفا و مروة باشد، بنابر احتياط واجب بايد يك شتر و اگر نتواند يك گاو و اگر اين را هم نتواند يك گوسفند به عنوان كفّاره بدهد؛ و اگر پيش از سعى بين صفا و مروة باشد، احتياط آن است كه عمره را تمام كند و كفّاره مذكوره را بپردازد و اگر وقت وسعت دارد عمره را دو مرتبه بجا آورد؛ و اگر با انجام مجدّد عمره، وقت حجّ تمتع تنگ شود، بنابر احتياط واجب بايد حجّى به نيّت انجام تكليف فعلى بجا آورد- يعنى قصد كند كه اگر تكليف فعلى او حجّ تمتع است اين حجّى كه انجام مى‌دهد حجّ تمتع باشد، و اگر تكليف فعلى او حجّ إفراد است، اين حجّى كه انجام مى‌دهد حجّ إفراد باشد- و بعد از آن عمره مفرده را بجا آورد؛ و احتياط بيشتر آن است كه سال ديگر حجّ را اعاده نمايد، و حكم زن در مسائل اين فقره مانند حكم مرد است.

٥٥٢- اگر مردى در احرام حجّ اعمّ از تمتع و قِران و إفراد- قبل از وقوف به عرفات يا بعد از وقوف به عرفات و قبل از وقوف به مشعر الحرام از روى علم عمد با همسر خود جماع كند، حجّ او فاسد است، و بنابر اقوى بايد يك شتر و اگر نتواند يك گاو و اگر اين را هم نتواند يك گوسفند به عنوان كفّاره بدهد، و بايد حجّ را تمام كند و سال بعد نيز آن را اعاده نمايد، هرچند حجّ مستحبى باشد؛ و اگر حجّ را تمام نكند، در احرام باقى مى‌ماند.

٥٥٣- در موارد مذكوره اگر زن نيز در حال احرام و عالم به حال باشد و به جماع هم راضى باشد، حجّ وى نيز فاسد مى‌شود و بايد كفاره مذكوره را بپردازد، و اين مرد و زن بايد تا آخر اين حجّ از يكديگر جدا باشند، يعنى با يكديگر خلوت نكنند، و در حجّ مُعادَة- يعنى حجّى كه در سال بعد بجا مى‌آورند- نيز بايد از يكديگر جدا باشند تا از محلى كه جماع نموده‌اند خارج شوند؛ اما اگر زن راضى به جماع نبوده و مرد او را مجبور كرده باشد، حجّ زن صحيح است و مرد بايد كفاره زن را نيز بپردازد.

٥٥٤- هرگاه مرد محرم از روى علم و عمد بعد از وقوف به مشعر الحرام و قبل از