است و نمى‌تواند قبل از احرام حجّ، اعمال عمره تمتع را انجام دهد، نبايد به نيّت عمره تمتع محرم شود؛ و اگر به نيّت عمره تمتع محرم شود، بايد نيّت را به حجّ إفراد برگرداند.

٤٤٠- كسى كه در غير ماههاى حجّ به مكّه معظّمه رفته و عمره مفرده بجا آورده و تا ماههاى حجّ در مكّه معظّمه مانده است، براى احرام عمره تمتع بايد به يكى از مواقيت پنجگانه معروفه برود، و نمى‌تواند از تنعيم محرم شود.

٤٤١- خدمه كاروانها كه پس از ورود به جُدَّة مى‌خواهند به مكّه معظّمه مشرّف شوند و بعداً از جهت كار ضرورى از مكّه معظّمه خارج شوند، بنابر احتياط نبايد عمره تمتع انجام دهند، و براى داخل شدن به مكّه معظّمه نبايد از أَدنَى الحِلّ محرم شوند- زيرا ميقات اين اشخاص أَدنَى الحِلّ نيست- بلكه بايد به يكى از مواقيت پنجگانه معروفه بروند و از آنجا براى عمره مفرده محرم شوند، و پس از انجام اعمال عمره مفرده مى‌توانند از مكّه معظّمه خارج شوند، و در دفعات بعد تا يكماه جهت ورود به مكّه معظّمه احرام بر آنها لازم نيست و آخرين مرتبه‌اى كه به مكّه معظّمه مى‌روند بايد به يكى از مواقيت پنجگانه معروفه بروند، و از آنجا براى عمره تمتع مُحرم شوند.

٤٤٢- اگر يكى از خدمه يا كارمندان كاروان به علت جهل و ندانستن حكم براى عمره تمتع از أدنى الحلّ محرم شود و پس از انجام اعمال متوجه گردد كه احرام عمره تمتع از أدنى الحِلّ جائز نبوده است و وقت نيز براى اعاده نداشته باشد، عمل او صحيح است؛ و اگر يكى از موجبات كفاره را مرتكب شده باشد، كفاره بر او واجب نيست.

٤٤٣- كسى كه مثلًا براى عمره تمتع احرام بسته است، اگر بعد از خروج از ميقات در بين راه متوجه شود تلبيه «لَبَّيك» نگفته يا نيّت احرام نكرده و يا به جهت ديگر احرامش درست نبوده است، بايد به ميقات برگردد، هرچند در مكّه معظّمه باشد، و نمى‌تواند براى عمل واجب از غير ميقات مُحرم شود؛ و اگر برگشت به ميقات از همانجا برايش ميسّر نباشد ولى اگر به مكّه معظّمه برود برگشت به ميقات برايش ميسّر مى‌شود، بايد براى ورود به مكّه معظّمه از أَدنَى الحِلّ به نيّت عمره مفرده محرم شود