تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٥٥ - سوره قريش(١٠٦) آيات ١ تا ٤

سورة القريش‌

مكيست و پنج آيتست نزد حجازيان و چهار نزد غير ايشان اختلاف در آيه‌ مِنْ جُوعٍ‌ است كه حجازيست.

و ابى بن كعب از حضرت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه‌ لِإِيلافِ قُرَيْشٍ‌ بخواند حق سبحانه و تعالى او را بعدد هر كه طواف كعبه كرده و در آنجا معتكف شده ده حسنه بدهد، و ابو بصير از حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام روايت نمود كه هر كه‌ لِإِيلافِ قُرَيْشٍ‌ بخواند حق سبحانه و تعالى او را در روز قيامت بر مركبى از مراكب بهشت سوار كند و ببهشتش رساند و او را بر موائد بنشاند و عياشى باسناد خود از مفضل بن صالح نقلكرده كه گفت من از ابو عبد اللَّه عليه السّلام شنيدم كه ميفرمود

لا تجتمع بين سورتين فى ركعة واحدة إلا الضحى و الم نشرح و الم تر كيف. و لايلاف‌

و هر يك از ايندو در حكم سوره واحده‌اند، و مرويست كه ابى بن كعب در صحف خود ميان آيند و سوره ببسمله فصل نكرده و عمر بن ميمون از دى روايت كرده كه نماز شام را در خلف عمر بن خطاب ميگذاردم وى در ركعت اولى‌ وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ‌ قرائت ميكرد و در ثانيه‌ أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ‌. و لِإِيلافِ قُرَيْشٍ‌ و باجماع علماى ما نيز جمع ميان ايندو سوره در نماز واجب است اما با وجوب بسمله بينهما وام هانى دختر ابو طالب از سيد عالم صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه خداى تعالى قريش را بر قبايل ديگر بهفت چيز تفصيل داد يكى آنكه مرا از ايشان گردانيد، دوم نبوت را در ميان ايشان وضع فرمود سوم آنكه ايشان را حجّاب كعبه ساخت، چهارم نصرت حاج و سقايت را بايشان تفويض فرمود، پنجم آنكه مظفر گردانيد ايشان را بر اصحاب فيل، ششم سوره‌اى بديشان كرامت فرمود كه كسى ديگر را بايشان شريك نساخت يعنى‌ لِإِيلافِ‌.

و بدانكه چون حق سبحانه عظم ذكر نعمت خود كرد بر اهل مكه كه آن مظفر ساختن ايشان بود و استيصال اصحاب فيل در عقب آن بيان نعمت ديگر مى‌كند براى ايشان بقوله:

(١)-

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ لِإِيلافِ قُرَيْشٍ‌ در بعضى تفاسير آورده‌اند كه قريش را براى تجارت دو سفر بود زمستان به يمن رفتند و تابستان بشام و اهل يمن و شام و ساير مردمان ايشان را اهل‌