تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٥٨ - سورة كورت
وجوه ايشان با غبره باشد مانند وجوه زنگيان، و وجوه فساق اهل ايمان بين بين خواهد بود يعنى بر آنها غبره باشد بدون قتره يا متصف بصفرت يا لونى ديگر، و از ضحاك منقولست كه اضاءت وجوه اهل ايمان از آثار وضو باشد و ابن عباس فرمود كه از قيام ليل باشد چه از حضرت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مرويست كه
من كثرت صلوته بالليل حسن وجهه بالنهار
و بعضى گفتهاند كه كسانى كه در راه خدا جهاد كرده باشند و گرد بر روى ايشان نشسته در آن روز روى ايشان نورانى بود و آنها كه در دنيا بتنعم و ناز زندگانى كرده باشند و روى خود را از گرد راه و معركه جهاد صيانت كرده رويهاى ايشان در آن روز گرد آلود و سياه باشد، و در خبر است كه چون حق سبحانه ميان بهايم مقاصه كند و آنها را خاك گرداند آن خاك گرد شود و بر روى كافران نشيند و رويهاى ايشان كه بسبب آتش دوزخ سياه شده باشد گرد آلود نيز شود.
سورة كورت
و بعضى اين سوره را سورة التكوير خوانند، و در مكه نزول يافته، و نوزده آيتست.
ابى بن كعب از رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت كرده كه هر كه سورة إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ بخواند حق سبحانه او را در پناه خود گيرد از رسوايى قيامت وقتى كه نشر صحيفه او نمايند، و از ابن عمر روايت است كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود كه هر كه دوست دارد كه بنگرد بروز قيامت يعنى احوال آن را معاينه ببيند بايد كه إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ قرائت نمايد، و ابو بكر روايت كرده كه گفتم يا رسول اللَّه پيرى زود روى آورد بتو فرمود
شيبتنى هود و الواقعة و المرسلات و عم يتساءلون و اذا الشمس كورت
يعنى اين پنج سوره مرا پير گردانيد، و بنا بر تقدير صحت آنچه مرويست كه از انس پرسيدند كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خضاب ميكرد گفت شيب از شأن او نبود گفتند كه شيب عيبست گفت همه شما از آن كراهت داريد پس چگونه عيب نباشد حديث اول مأول خواهد بود به اينكه اگر آدمى بسبب امرى پير ميشد من از اين سورهاى مذكوره پير ميشدم، و بروايت صحيحه ثابت شده كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود كه من در وقتى كه آن حضرت را غسل ميدادم در ميان محاسن مبارك او مويى چند سفيد يافتم و اما موهاى ظاهر او همه سياه بود.
و بدانكه چون حسبحانه ختم سوره عبس نمود بذكر قيامت و اهوال آن افتتاح اين سوره كرد بذكر علامات و احوال آن و فرمود كه: