به همين جهت ، صحابه در حلّ مشكلات نيازمند او می‌شدند ، و معاويه هنگام جنگ ، مشكلاتي را از آن حضرت پرسيد ، علي آن‌ها را پاسخ داد . گروهي گفتند : تو را چه می‌شود! سؤالاتِ دشمنِ ما را پاسخ می‌دهي؟

فرمود : همين شما را بس نيست كه او نيازمند ماست!

آن حضرت ، گره‌های دشواري را كه عُمَر به آن‌ها گرفتار آمد ، گشود ؛ عُمَر گفت : خدا مرا زنده در قومي نگذارد كه در آن ابوالحسن نباشد!

عُمَر از خدا خواست كه بعد از علي زندگي نكند .

وي آن گاه ماجراهايي را ذكر می‌كند كه «حديثِ لَطم» از آن‌هاست و طبري آن‌ها را در الرياض النضرة آورده است .[١٣٧]

مناوي در فيض القدير درباره «حديثِ عَيْبَه» می‌نويسد :[١٣٨]

ابن دُرَيد می‌گويد : عَيْبَه ، چيزي است كه انسان چيزهاي نفيس

[١٣٦] . حاشية الحنفي علی شرح الجامع الصغير ٢: ٤٥٨ -

[١٣٧] . الرياض النضرة ٢: ١٤٥-١٤٢ (و در چاپ ديگر، جلد ٢، ص١٩٦-١٩٧) .

[١٣٨] . فيض القدير ٤: ٣٥٧ -