منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٤٨
و بايد در حكومتِ سلطان ستم كار يا عادل ، بُردبار ماند .
پرسيدم : اي ابا عبدالله ، همه نمازها؟
گفت : نه ، نماز جمعه و عيد فطر و قربان را پشتِ سر هركس كه بود بخوان ، امّا در ديگر نمازها اختيارت با خودت ؛ پشت سر كسي نماز گزار كه به او اعتماد داري و میداني كه از اهل سنّت است .[٥٥]
آيا نه چنين است كه اِخفاي بسم الله ، و مسح بر روی کفش و نماز پشت سر هر صالح و فاسق از ساختههای سياسي حكومت است؟!
مكتب اهل بيت علیهم السلام جهرِ بسم الله را از علامات مؤمن میداند ، بسياري از بزرگان صحابه اين نگرش را تأييد كردهاند . اگر خروج از بحث لازم نمیآمد به اسم آنها و احاديثشان اشاره میكرديم ، ليكن مهم اين است كه بدانيم مفرداتِ مذكور بر خلاف فقه امام علی علیهالسلام و ابن عبّاس و اَعيان صحابه است و با فقه فقهاي دربار همسوست ، و همين دلیل و شاخص كافي است .
آنچه گذشت بعضي از اصولِ سياست بود . اكنون راز تأكيد بر سيره عُمَر را روشن میسازيم ، و اينكه چرا وي مردم را از نقل حديث میترساند .
در بعضي از روايات منسوب به پيامبر آمده است كه آن حضرت فرمود :
اِقتدوا بالَّذَيْنِ مِن بعدي : أبابكر وعمر ؛[٥٦]
[٥٥] . بنگرید به، اعتقاد اهل السنّة ١: ١٥٤-١٥٢ (همه خبر در اين مأخذ هست، و در آن آمده است كه: قرآن، كلامي است مخلوق)؛ تذكرة الحفّاظ ١: ٢٠٦ (متن از اين مأخذ است)؛ تحفة الأحوذي ٢: ٤٨ (با اختصار) .
[٥٦] . مسند احمد ٥: ٣٨٢، حديث ٢٣٢٩٣؛ سنن ابن ماجه ١: ٣٧، حديث ٩٧؛ سنــن ترمذي ٥: ٦١٠-٦٠٩، حديث ٣٦٦٢ ـ ٣٦٦٣؛ مستدرک حاکم ٣: ٨٠، حديث ٤٤٥٥ -