منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢٤٠
«مُصْحَف» ناميدند .[٤٣٤]
امام حسن ١
نزد امام حسن ١ صحيفه پدرش امام علی علیهالسلام بود . آن را نگهداري میكرد و علوم پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم را از آن باز میگفت . عبدالرَّحمان بن ابي ليلا میگويد :
از حسن بن علي از قول علي درباره «خيار» پرسيدم . صندوقچهای را خواست و صحيفهای زردرنگ از آن بيرون آورد كه در آن قول علي پیرامونِ خيار نوشته شده بود .[٤٣٥]
در اين حديث دو نكته نهفته است :
١ - وجود اختلاف ميانِ صحابه درباره «خيار» كه ابن ابي ليلا را واداشت قول حضرت علی علیهالسلام را در اين زمينه بجوید .
٢ - اشتهار اصالتِ فقه حضرت علی علیهالسلام ميانِ مسلمانان ، كه ابن ابي ليلا را برانگيخت نظرِ امام علی علیهالسلام را از امام حسن ١ بپرسد ؛ زيرا اعتقاد داشت كه كتابِ حضرت علی علیهالسلام نزد آن حضرت است .
از سويي ، امام حسن ١ بارها بر اهميّت نشر علم اصيل تأكيد ميورزيد و ضرورت حفظِ شريعت را با تدوين و نقل حديث يادآور میشد و از مسئوليّت اهل بيت و فرزندانِ آنها در اين راستا سخن میگفت .
از شُرَحْبيل بن سعيد روايت شده كه گفت :
حسن بن علي فرزندانِ خود و فرزندانِ برادرش را فراخواند و
[٤٣٤] . معرفة النسخ: ٣١ و١٤٥؛ توجيه النظر: ٦؛ مضمون اين نقل حقيقت ندارد، ليكن شاهد مثال كلمه «مصحف» است كه بر غير قرآن اطلاق میشد .
[٤٣٥] . العلل (احمد بن حنبل) ١: ٣٤٦ -