شيخ طوسي كلام و اُصول دين شيعه را از شيخ مفيد ـ رئيس اماميه ـ فرا گرفت و همواره در نزد او علم آموخت تا به كمال رسيد و مهارت و چيره دستي لازم را يافت . وي در تفسير ، كتابي را سامان داد و احاديث و نوادر را در دو مجلّد املا كرد ، كه همه آن‌ها از شيخ مفيد است .[٦٣٨]

سُبكي[٦٣٩] وسُيُوطي ،[٦٤٠] و چلبي در «كشف الظنون» ،[٦٤١] شيخ طوسي را از علماي شافعي شمرده‌اند . بدان جهت كه شيخ اقوالِ اهل سنّت را در فقه و تفسير می‌آورد ، آنان به اشتباه افتاده‌اند و او را سنّي شافعي پنداشته‌اند .

شيخ محمّد ابو زهره ، درباره شيخ طوسي می‌نويسد :

وي بر دو مذهب شيعه و سنّي تسلط داشت . استاد عبدالحليم جندي می‌گويد : در مذهب اماميه و در مذاهب اهل سنّت ، طوسي حجّت است .[٦٤٢]

اين ، چكيده‌ای از زندگی نويسندگان كتب اربعه است . آنان مروياتِ خود را از «اصول چهارصدگانه» نقل می‌كردند كه به نقل از ائمّه ٤ تدوين يافت ، و امامان ٤ اَخبار را از كتاب امام علی علیه‌السلام باز می‌گفتند ، كتابي كه با املاي

[٦٣٨] . سير اعلام النبلاء ١٨: ٣٣٤ -

[٦٣٩] . طبقات الشافعيه ٤: ١٢٦ -

[٦٤٠] . طبقات المفسّرين: ٩٣ -

[٦٤١] . كشف الظنون ١: ٤٥٢ -

[٦٤٢] . الإمام جعفر الصادق: ٢٥٨ -