منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٣٥٧
آوردهاند) .[٦٩٣]
و نيز از آن حضرت روايت است كه فرمود :
شبها و روزها به پايان نمیرسد تا اينكه دستهای از امّتِ من خمر را با نامِ ديگري ، میآشامند (ابن ماجه اين روايت را آورده است) .[٦٩٤]
هنگامي كه اين اخبار پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم را با واقعِ خارجي تطبيق كنيم ، درمييابيم كه بزرگان صحابه ، نبيذ نمیآشاميدند (مگر عُمَر كه در حليّتِ آن اجتهاد ورزيد و پيش از مرگ ، خواست برايش نبيذ آورند تا بياشامد)[٦٩٥] و امامان اهل بيت علیهم السلام آن را حرام قطعي میدانستند .
بنابراين ، میتوان سخن پیامبر صلیاللهعلیهوآلهوسلم را اشاره به حُكّام اُمَوي و عبّاسي دانست كه به آشاميدن نبيذ دست يازيدند و از آن فراتر رفتند و شرابِ خالص را نوشيدند .
در هر حال ، اگر تدوين نزد مسلمانان استوار میماند و اگر خلفا میگذاشتند كه مسلمانان معالم دينشان را از مُدَوَّنات ـ از جمله كتاب امام علی علیهالسلام ـ فرا گيرند ، اين آميختگي ميانِ اصول و مفاهيم پديد نمیآمد ، و اين كار براي اسلام و مسلمانان بسيار سودمند میافتاد و اختلاف در مسائل فقهي (ميان امّت اسلام) به اين حد نمیرسيد .
[٦٩٣] . الفقه علي المذاهب الأربعه ٥: ٢١ -
[٦٩٤] . همان .
[٦٩٥] . در سنن بيهقي ٣: ١١٣، آمده است كه عمرو بن ميمون اَودي گفت: هنگامي كه عُمر خنجر زده شد، به حضورش رفتم . . . طبيب آمد، پرسيد: چه نوشيدني را بيشتر دوست داري؟ گفت: نبيذ . آن را آوردند، عمر از آن آشاميد و اندكي بعد از جاي بعضي از زخمها [شكافهای كارد بر شكم] بيرون آمد .