همه در يك جا جمع بود و امكان مقابله آن با اصلِ زراره وجود داشت ، گرچه ترتيب اول نزد ما بهتر است ؛ به همين جهت مشايخ ثلاثه ما[٥٩٩] هر كتابي را با آنچه در اصول ديگر يافتند ، در كتاب‌های چهارگانه‌شان[٦٠٠] آوردند .

و چون اين ترتيب بهتر بود و آن را با اصول مقابله كردند و جمع را موافق يافتند ، آن اصول را واگذاشتند و بر اين كتاب‌ها اعتماد ورزيدند .[٦٠١]

نيز مجلسي می‌گويد :

اين اصول نزد اصحاب ما وجود داشت و با تقرير ائمّه‌ای كه در زمان آن‌ها می‌زيستند ـ بر عمل به اين اصول ـ بر آن ، عمل می‌كردند . اين اصول نزد ثقة الإسلام (كليني) و رئيس المحدّثين (شيخ صدوق) و شيخ الطائفه (شيخ طوسي) وجود داشت ، و از آن‌ها اين كتاب‌های چهارگانه را گردآوردند .

و آن گاه كه كتاب‌های شيخ طوسي و شيخ مفيد آتش زده شد ، بيشتر آن‌ها از بين رفت و بعضي از آن‌ها نزدشان باقي ماند ، حتّي نزد ابن ادريس بخشي از آن‌ها بود و بعضي از آن اصول تاكنون باقي مانده است .

ليكن چون كتب اربعه موافق با اين اصول بودند و با ترتيب بهتري

[٥٩٩] . مقصود از مشايخ ثلاثه، شيخ كليني، شيخ صدوق، و شيخ طوسي‌اند (م) .

[٦٠٠] . يعني كافي (اثر كليني) من لا يحضره الفقيه (اثر شيخ صدوق) و تهذيب و استبصار (اثر شيخ طوسي) (م) .

[٦٠١] . روضة المتقين ١٤: ٣٢٩ ـ ٣٣٠ -