بِاللهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لا تُقْسِمُوا طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ * قُلْ أَطِيعُوا اللهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْهِ ما حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ ما حُمِّلْتُمْ وَإِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا وَما عَلَی الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُO ؛[١٦٩]

مي گويند : به خدا و پيامبرش ايمان آورديم و فرمانْ بريم ، سپس گروهي از ايشان ـ بعد از اين اقرار ـ روي بر می‌گردانند ، اينان مؤمن نيستند ؛ هنگامي كه سوي خدا و رسولش فرا خوانده شوند كه ميان آن‌ها حكم كند ، دسته‌ای از ايشان روي برمي تابند ، و اگر حق به جانب آن‌ها باشد ، گوش به فرمان سوي پيامبر آيند .

آيا ايشان بيمار دل اند؟ يا شك دارند؟ يا می‌ترسند كه خدا و فرستاده‌اش بر آنان ستم ورزد؟! [چنين نيست] بلكه خودشان ستم كارند .

مؤمنان (راستين) آنان‌اند كه چون سوي خدا و رسولش دعوت شوند كه ميانِ آن‌ها داوري كند ، گويند : شنيديم و فرمان بَريم . اينان‌اند كه رستگارند .

و هركه مطيع خدا و پيامبرش باشد و از خدا بترسد و پروا كند ، كامياب است .

سوگندهاي سخت ياد می‌كنند كه اگر فرمان صادر كني [براي جهاد] بيرون می‌آيند . بگو : سوگند مخوريد! طاعتي نيك داشته باشيد ، خدا به كارهاتان آگاه است .

[١٦٩] . سوره نور (٢٤) آیه ٤٧-٥٤ -