منع تدوين حديث - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٢١٧
تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُO ؛[٣٤٠] چونان كساني نباشيد كه دچار تفرقه شدند و با وجود دلايل روشن ، اختلاف كردند .
آيا براي ابلاغ حجّت و تأويل حكمت ، جز ائمّه هُدي و نور افكن تاريكيها ـ كساني كه خدا به آنها بر بندگان احتجاج كرد و خلق را بي حجّت به حال خود وانگذاشت ـ كسي مورد اعتماد هست؟
آيا جز از شاخسارِ درخت مبارك نبوّت و بقاياي برگزيدگاني كه خدا پليدي را از آنان زدود و پاك و پاكيزهشان ساخت و از آفات آنها را مصون داشت و مَوَدَّتشان را در قرآن واجب ساخت ، كسي را میشناسيد و میيابيد ؟![٣٤١]
و نيز آن حضرت به شخصي كه با او در يك مسئله شرعي فقهي مشاجره میكرد ، فرمود :
يا هذا ، لو صِرْتَ إلی مَنازِلنا ، لاََرَيْناكَ آثارَ جبرئيل في رِحالنا ؛ أَفَيكونُ أحدٌ أَعْلَمَ بالسُنَّة مِنّا ؟![٣٤٢]
اي مرد ، اگر به منازل ما آمد و شد داشتي ، رد پاي جبرئيل را در آنجا به تو نشان میداديم! آيا كسي هست كه به سنّت پيامبر از ما داناتر باشد؟!
و نيز میفرمايد :
إنّ دينَ الله لا يُصابُ بالعُقُول النّاقِصَة والآراءِ الباطلة والمَقاييسِ
[٣٤٠] . سوره آل عمران (٣) آیه ١٠٥ -
[٣٤١] . كشف الغمّه٢: ٩٨ ـ ٩٩ -
[٣٤٢] . نزهة الناظر (حلواني): ٩٤ -