ج) اختراع نظريه اَفضليت شيخين بر ساير مردم و اينكه عثمان بعد از ابوبكر و عمر ، بر همه مردم برتري دارد ، و نگه داشتن علي بن اَبي طالب ١ در جايگاهي كه ديگر مردمان با او مساوي و همسطح‌اند .

د) نسبت دادن همه آراي فقهي برآمده از منع تدوين را به مدوِّناني كه نقل‌های ثابت و صحيح ديگري از آن‌ها وجود داشت و برخاسته از مكتبِ تدوين بود .

١٥ - پوشيده ماندنِ احكام فراوان و از ميان رفتن بخشي از آن‌ها ، از پيامدهاي نهي از تدوين ـ به مدّت يك قرن ـ می‌باشد ، تا آنجا كه سنّتِ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به صورت امري فراموش شده درآمد ؛ و روزگار منع تدوين حديث طول كشيد تا اينكه باب تدوين گشوده شد ، ليكن تدوين حكومتي و ناقص و آميخته با حجمِ انبوهي از اجتهادات و آراء .

١٦ - توجيه تراشي براي تشريعِ آنچه خوشايندشان بود براي آيندگان (و برگرفتنِ آن و واجب ساختن آن بر مسلمانان) و ترك كردنِ آنچه مورد پسندشان نبود ؛ و بازگذاشتن ميدان براي فرصت طلبان تا در اين راستا چاره انديشي كنند و آنچه را حاكمان انتظار دارند ، برآورند .

اين امر ، به پيامدهاي زير منجر شد :

— اجازه اجتهاد مطلق ، خواه نصّي در ميان باشد يا نباشد .