منع از نقلِ تفسيري فضائل اهل بيت و ادله امامت به همراه منع از نقل فقه و احاديث نبوي (و هر آنچه مكتب اهل بيت را استوار می‌ساخت) از برنامه‌های اساسي خلفا به شمار می‌رفت . ماجراي زير بيانگر اين موضوع است .

از عبدالرحمان بن يزيد حكايت شده كه گفت :

سليمان بن عبدالملك ـ در زمان ولايت عهدي‌اش ـ سال ٨٢ هجري عازم حج شد و به مدينه درآمد . مردم نزدش رفتند و او را خوشامد گفتند . وي به ديدنِ جاهايي رفت كه پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم در آن نماز گزارده بود و آنجا كه ياران اُحُد صدمه ديدند . در اين سير ، اَبان بن عثمان و عَمرو بن عثمان و ابوبكر بن عبدالله ، با او همراه بودند . او را به قُبا و مسجد فَضيخ و مَشربه اُمّ ابراهيم و اُحُد بردند . وي از ماجراهايي كه در اين مكان‌ها رخ داده بود می‌پرسيد و آنان پاسخ می‌دادند .

سپس وي به اَبان بن عثمان دستور داد كه سيره پيامبر و جنگ‌هايش را براي او بنويسد . ابان گفت : نوشته‌ام و آن را تصحيح شده از كسي كه اعتماد دارم برگرفته‌ام!

[٢٥٢] . صحيح بخاري ٢: ٥٦٧، حديث ١٤٨٨؛ مسند احمد ١: ١٣٥، حديث ١١٣٩ -

[٢٥٣] . سنن دارمي ٢: ٣٦ -