آن‌ها تلف شد ، ليكن مضامين آن‌ها در مجاميع كتب حديثي محفوظ است ؛ زيرا علماي ما از اوائل سده چهارم تا نيمه اول قرن پنجم ، كتاب‌هایشان را از آن‌ها و ديگر كتاب‌های حديثي صحيح ، سامان دادند .[٦٤٤]

در اينجا كلام استاد عبدالحليم را در كتابِ «الإمام جعفر الصادق» نقل می‌كنيم . وي هنگامِ سخن درباره تدوين می‌گويد :

ليكن «علي» به تدوين پرداخت و شيوه تدوين را ميانِ پيروانش باقي گذاشت . وي به روش خويش اطمينان و اعتماد داشت . او همان كسي است كه پيامبر درباره‌اش می‌گويد : علي با قرآن و قرآن با علي است و هرگز اين دو از هم جدا نمی‌شوند تا در حوض بر من درآيند

مذهب شيعه در سينه حافظان و ناقلانِ حديث به وسيله تدوين فقهي استقرار يافت با املا به فرزندان و آنان به فرزندانشان ؛ وبه ويژه زين العابدين و زيد و باقر و صادق . سپس مجالس امام صادق در نشر مذهب ، همان كاركرد تدوين را در استقرار مذهب عهده دار شد و پيشواياني كه نزد آن حضرت شاگردي كردند و شاگردانشان اموري را دريافتند كه مجلس درس امام صادق را سرآمدِ همه مجالس (خواه مجالس اهل سنّت يا اهل بيت) ساخت .[٦٤٥]

[٦٤٤] . اعيان الشيعه ١: ١٤٠ -

[٦٤٥] . الإمام جعفر الصادق: ١٨٦ -